| |
Στείλτε τις αναρτήσεις σας στο email: gatospetala@gmail.com
Συνολικές προβολές σελίδας
Δευτέρα 15 Αυγούστου 2011
Μήνυμα ελπίδας και αισιοδοξίας από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο
Σόρος: «Να φύγει η Ελλάδα από το ευρώ»
Ο αμερικανός πολυεκατομμυριούχος επενδυτής Τζορτζ Σόρος, εκτιμά ότι η Ελλάδα και ηΠορτογαλία θα πρέπει να εξέλθουν από την Ευρωπαϊκή Ενωση και την ευρωζώνη εξαιτίας του μεγάλου χρέους τους.
"Εχει γίνει τέτοια κακοδιαχείριση του ελληνικού προβλήματος που ο καλύτερος τρόπος για να προχωρήσει επί του παρόντος (η χώρα) θα ήταν μία ειρηνική έξοδος" της Ελλάδας τόσο από την ΕΕ όσο και από την ευρωζώνη, είπε ο Σόρος σε συνέντευξή του που δημοσιεύεται σήμερα στο γερμανικό περιοδικό Spiegel.
Ο Σόρος προτείνει να συμβεί το ίδιο και με την Πορτογαλία.
"Η ΕΕ και το ευρώ θα επιβιώσουν," προσθέτει.
Ο Σόρος επισημαίνει ότι ήρθε η ώρα να αποδεχτούν οι χώρες μέλη της ευρωζώνης την εισαγωγή ευρωομολόγων.
"Είτε μας αρέσει είτε όχι, το ευρώ υφίσταται. Και για να λειτουργεί σωστά, οι χώρες που το έχουν ως κοινό νόμισμα θα πρέπει να είναι σε θέση να επαναχρηματοδοτήσουν ένα μεγάλο μέρος του χρέους τους κάτω από τις ίδιες συνθήκες."
Το Βερολίνο αντιτίθεται στην εισαγωγή των ευρωομολόγων, αλλά ο Σόρος προτείνει η Γερμανία, ως ο ισχυρότερος εταίρος στην Ευρώπη στον οικονομικό τομέα, να καθορίσει εκείνη τους κανόνες εισαγωγής τους.
Ο Σόρος ο οποίος κέρδισε πάνω από ένα δισεκατομμύριο δολάρια στοιχηματίζοντας εις βάρος της βρετανικής λίρας το 1992, λέει ακόμη ότι δεν έχει πρόθεση να στοιχηματίσει κατά του ευρώ.
"Σαφώς και δεν στοιχηματίζω κατά του ευρώ. Επειδή οι κινέζοι ενδιαφέρονται πολύ για ένα εναλλακτικό νόμισμα του δολαρίου και θα κάνουν ό,τι είναι δυνατό για να βοηθήσουν τους ευρωπαίους να το σώσουν," εξηγεί.
"Εχει γίνει τέτοια κακοδιαχείριση του ελληνικού προβλήματος που ο καλύτερος τρόπος για να προχωρήσει επί του παρόντος (η χώρα) θα ήταν μία ειρηνική έξοδος" της Ελλάδας τόσο από την ΕΕ όσο και από την ευρωζώνη, είπε ο Σόρος σε συνέντευξή του που δημοσιεύεται σήμερα στο γερμανικό περιοδικό Spiegel.
Ο Σόρος προτείνει να συμβεί το ίδιο και με την Πορτογαλία.
"Η ΕΕ και το ευρώ θα επιβιώσουν," προσθέτει.
Ο Σόρος επισημαίνει ότι ήρθε η ώρα να αποδεχτούν οι χώρες μέλη της ευρωζώνης την εισαγωγή ευρωομολόγων.
"Είτε μας αρέσει είτε όχι, το ευρώ υφίσταται. Και για να λειτουργεί σωστά, οι χώρες που το έχουν ως κοινό νόμισμα θα πρέπει να είναι σε θέση να επαναχρηματοδοτήσουν ένα μεγάλο μέρος του χρέους τους κάτω από τις ίδιες συνθήκες."
Το Βερολίνο αντιτίθεται στην εισαγωγή των ευρωομολόγων, αλλά ο Σόρος προτείνει η Γερμανία, ως ο ισχυρότερος εταίρος στην Ευρώπη στον οικονομικό τομέα, να καθορίσει εκείνη τους κανόνες εισαγωγής τους.
Ο Σόρος ο οποίος κέρδισε πάνω από ένα δισεκατομμύριο δολάρια στοιχηματίζοντας εις βάρος της βρετανικής λίρας το 1992, λέει ακόμη ότι δεν έχει πρόθεση να στοιχηματίσει κατά του ευρώ.
"Σαφώς και δεν στοιχηματίζω κατά του ευρώ. Επειδή οι κινέζοι ενδιαφέρονται πολύ για ένα εναλλακτικό νόμισμα του δολαρίου και θα κάνουν ό,τι είναι δυνατό για να βοηθήσουν τους ευρωπαίους να το σώσουν," εξηγεί.
Newpost.gr
Αγωνία στην κυβέρνηση

Tο ρεπορτάζ των σελίδων 10-11 στο προηγούμενο φύλλο του «Π» τελείωνε με τον τίτλο: «Με ποιον σχεδιασμό θα πορευτούν στα δύσκολα;» και ακολουθούσε η επισήμανση:
«Η κυβέρνηση, εγκλωβισμένη στους όρους του πρώτου πακέτου "διάσωσης" και στις προβλέψεις και απαιτήσεις του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου,είναι αναπόφευκτο να έλθει σε μετωπική σύγκρουση σχεδόν με το σύνολο της κοινωνίας, εν αναμονή μια δεύτερης και ακόμη σκληρότερης δανειακής σύμβασης, υιοθετώντας σταθερά την αδιέξοδη λογική των οριζόντιων περικοπών – χωρίς ίχνος κοινωνικής δικαιοσύνης και επιτιθέμενη σε κάθε έννοια κοινωνικού κράτους και...εθνικής ιδιοκτησίας.
Καθώς δεν φαίνεται φως στο διεθνές πεδίο – όπου η δραματική κατάσταση της παγκόσμιας οικονομίας, αλλά και της ευρωζώνης, δεν επιτρέπει κάποιου είδους αισιοδοξία –, ενώ και στο εσωτερικό τα πράγματα οδηγούν σε όλο και πιο έντονες κοινωνικές και πολιτικές συγκρούσεις, θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε με ποιον τρόπο σχεδιάζει η κυβέρνηση να αντιμετωπίσει τα διαρκώς εντεινόμενα μέτωπα».
Από τις 3 του μηνός, οπότε γράφτηκε εκείνο το κείμενο, μέχρι χθες το μεσημέρι, έχουν συμβεί δύο πράγματα:
♦ Ο ανωτέρω τίτλος έχει αποκτήσει δραματική επικαιρότητα σε ό,τι αφορά τη δυνατότητα της κυβέρνησης Παπανδρέου να διαχειριστεί ένα όλο και πιο δύσκολο εσωτερικό και διεθνές περιβάλλον.
♦ Το ανωτέρω κείμενο επιβεβαιώθηκε ως προς την επιδείνωση όλων των παραγόντων που θα καθορίσουν τη δυνατότητα της κυβέρνησης να αντεπεξέλθει στις διαρκώς επιδεινούμενες οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες που έχουν διαμορφώσει όχι μόνο οι επιλογές της στη διάρκεια της κρίσης, αλλά και το διεθνές περιβάλλον.
Για την ακρίβεια, η κυβερνητική αγωνία για την τήρηση της συμφωνίας της συνόδου κορυφής της 21ης Ιουλίου – όπως εκφράστηκε με τη χθεσινή τηλεδιάσκεψη του Ευάγγελου Βενιζέλου με όλους τους παράγοντες της «λύσης» του Ιουλίου και τις επιστολές Παπανδρέου προς την ευρωπαϊκή ηγεσία – αντανακλά την εντεινόμενη αβεβαιότητα. Στο Μαξίμου και στο υπουργείο Οικονομικών καταλαβαίνουν ότι η παράταση του ωφέλιμου «πολιτικού χρόνου» – που υποτίθεται πως κερδήθηκε στις 21 Ιουλίου – αποτελεί παρελθόν.
Δυστοκία
Κατ' αρχάς η κυβέρνηση έχει να αντιμετωπίσει μια οδυνηρή πραγματικότητα που την υπερβαίνει, καθώς έχουν ήδη καταρρεύσει όλοι οι πυλώνες της επικοινωνιακής στρατηγικής της, εν όψει της επιβολής των «μεταρρυθμίσεων» και της διαχείρισης των κοινωνικών αντιδράσεων.
1. Οι «πανηγυρικές» αποφάσεις της 21ης Ιουλίου – που εξαρχής δεν αποσκοπούσαν στην αντιμετώπιση του ελληνικού προβλήματος, αλλά στο «μήνυμα» ότι η ευρωζώνη συνεχίζει να είναι φερέγγυα – αποτελούν ήδη ένα επικοινωνιακό κουρέλι, το οποίο οι αγορές ευτέλισαν επί του... πρακτέου.
Ήδη Ισπανία και Ιταλία βρίσκονται στο επίκεντρο της κρίσης χρέους απειλώντας την ευρωζώνη με ημέρες «αποκάλυψης», ενώ η Γαλλία αλλά και η συγκλονιζόμενη από κοινωνικές αναταραχές Βρετανία βρίσκονται στο κέντρο σεναρίων υποβάθμισης από τους οίκους αξιολόγησης, με ανυπολόγιστες συνέπειες για τη σταθερότητα όχι μόνο της ευρωζώνης, αλλά όλης της Ευρώπης.
Ταυτόχρονα, ο προσωρινός μηχανισμός στήριξης (EFSF), που υποτίθεται πως θα αποτελούσε το εργαλείο «στήριξης» των αποφάσεων της 21ης Ιουλίου, θεωρείται ήδη ανεπαρκής ως εργαλείο αποτροπής των «κερδοσκοπικών» πιέσεων. Δυστυχώς το «Π», για πολλοστή φορά, δικαιώθηκε στην επισήμανσή του για το επισφαλές εκείνων των αποφάσεων.
2. Το υποτιθέμενο ευρωπαϊκό (δηλαδή... γερμανικό) «σχέδιο Μάρσαλ» για την ανάπτυξη αποδεικνύεται μία ακόμη επικοινωνιακή φούσκα, αφού έχει ήδη απογυμνωθεί ακόμη και από τα ρεπορτάζ εφημερίδων απολύτως φιλικών προς την κυβέρνηση. Ακόμη χειρότερα, όμως, η κυβέρνηση ήδη αγωνιά για την καταβολή της επόμενης δόσης του παλαιού δανείου των 110 δισ. ευρώ.
3. Η κατάρρευση (και) του ελληνικού χρηματιστηρίου – με την απειλή να επιστρέψουν οι δείκτες του στην εποχή... Μητσοτάκη – επιφέρει ένα ακόμη πλήγμα στην επικοινωνιακή κατασκευή της κυβέρνησης. Όπως αναλυτικά θα δείτε στις σελίδες 16 -18, η απαξίωση όλων των βαρέων «χαρτιών» του Χ.Α. επιδεινώνει τραγικά τις συνθήκες υλοποίησης του πακέτου «αποκρατικοποιήσεων».
Δεδομένου ότι ο δρόμος της επιστροφής του Χ.Α. σε «ευπρεπή» επίπεδα θα μείνει κλειστός για καιρό, καταρρέουν παταγωδώς τόσο η προσδοκία «αξιοπρεπών» ανταλλαγμάτων για την εκποίηση όσο και το επιχείρημα περί μείωσης του χρέους, το οποίο «νομιμοποιούσε» την πλήρη εκποίηση εθνικών υποδομών και πλουτοπαραγωγικών πηγών στη συνείδηση κάποιων κοινωνικών στρωμάτων.
4. Οι τραγικές συνθήκες στην παγκόσμια χρηματιστηριακή αγορά και οι ασφυκτικές πιέσεις στην αγορά ομολόγων καθιστούν όνειρο απατηλό την προσδοκία για μια επιτυχή «ανταλλαγή ομολόγων», η οποία – έστω και με αμφισβητούμενο, έως μηδαμινό όφελος – αποτελούσε έναν ακόμη βραχίονα επικοινωνιακής διαχείρισης.
Η εθνική οικονομία ψυχορραγεί
Όμως, τα κακά νέα δεν σταματούν εδώ. Ενώ το κεντρικό κυβερνητικό επιχείρημα για την εφαρμογή της πολιτικής λιτότητας, βάσει των προβλέψεων της δανειακής σύμβασης και των μνημονίων της, υποστηρίζει ότι καταπολεμάται το «σπάταλο και διεφθαρμένο κράτος», τα στοιχεία για την κατάσταση στο σύνολο της οικονομίας είναι δραματικά.
1. Σύμφωνα με μελέτη της Icap Group (με ανάλυση των ισολογισμών χρήσης, για το 2010, περισσότερων από 25.500 επιχειρήσεων), η επιδείνωση είναι διάχυτη σε όλο το εύρος των οικονομικών δραστηριοτήτων, ενώ η κερδοφορία του ιδιωτικού τομέα έχει υποστεί βαρύτατο πλήγμα - κάτι που έχει να συμβεί πάρα πολλά χρόνια, και μάλιστα σε αυτή την έκταση.
2. Παράλληλα, έρευνα της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου, η οποία δημοσιεύθηκε την Τρίτη, δείχνει δραματική αύξηση των λουκέτων, η οποία κυμαίνεται από 20% έως και 40% στους κεντρικούς εμπορικούς δρόμους όλων των ελληνικών πόλεων, με την επαρχία να αντέχει λίγο περισσότερο απ’ όσο τα μεγάλα αστικά κέντρα.
Ένα από τα κύρια συμπεράσματα της έρευνας είναι ότι το μαζικό κλείσιμο δεν αφορά μόνο μικρές, αλλά και μεγάλες επιχειρήσεις. Στο πλαίσιο αυτό λαμβάνει δραματικό χαρακτήρα η προειδοποίηση του υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Γιώργου Κουτρουμάνη, ότι ο επερχόμενος χειμώνας θα είναι εφιαλτικός ως προς την ανεργία.
Οι συνεπείς και επιμελείς αναγνώστες του (έντυπου και διαδικτυακού) «Π» είναι από καιρό ενήμεροι για τις δραματικές τάσεις της οικονομίας. Αυτό, με δυο λόγια, σημαίνει ότι οι εφορμήσεις για έσοδα – ακόμη περισσότερο από πριν – θα προσανατολιστούν στις τσέπες των συνήθων (και, κυρίως, νόμιμων και συνεπών) φορολογουμένων. Οι οποίοι είναι άγνωστο πόσο ακόμη θα αντέχουν να συνεισφέρουν σε έναν κρατικό κορβανά που πλέον μοιάζει με βαρέλι δίχως πάτο...
Υπ' αυτές τις συνθήκες – και με δεδομένα τα προμηνύματα της άνοιξης και του καλοκαιριού από τους Αγανακτισμένους που ξεχύθηκαν στους δρόμους και τις πλατείες κατά εκατοντάδες χιλιάδες – η κυβέρνηση θα χρειαστεί κάτι περισσότερο από «επικοινωνία», προκειμένου να αντέξει τους κοινωνικούς κραδασμούς. Κι αυτό με την προϋπόθεση ότι τα μαντάτα που θα μας έρχονται από την Εσπερία θα είναι διαχειρίσιμα – κάτι για το οποίο όλο και περισσότεροι καλά πληροφορημένοι αμφιβάλλουν...
Από Το Ποντίκι 11.8.2011 (απ' όπου και το σκίτσο του Soloup)
«Η κυβέρνηση, εγκλωβισμένη στους όρους του πρώτου πακέτου "διάσωσης" και στις προβλέψεις και απαιτήσεις του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου,είναι αναπόφευκτο να έλθει σε μετωπική σύγκρουση σχεδόν με το σύνολο της κοινωνίας, εν αναμονή μια δεύτερης και ακόμη σκληρότερης δανειακής σύμβασης, υιοθετώντας σταθερά την αδιέξοδη λογική των οριζόντιων περικοπών – χωρίς ίχνος κοινωνικής δικαιοσύνης και επιτιθέμενη σε κάθε έννοια κοινωνικού κράτους και...εθνικής ιδιοκτησίας.
Καθώς δεν φαίνεται φως στο διεθνές πεδίο – όπου η δραματική κατάσταση της παγκόσμιας οικονομίας, αλλά και της ευρωζώνης, δεν επιτρέπει κάποιου είδους αισιοδοξία –, ενώ και στο εσωτερικό τα πράγματα οδηγούν σε όλο και πιο έντονες κοινωνικές και πολιτικές συγκρούσεις, θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε με ποιον τρόπο σχεδιάζει η κυβέρνηση να αντιμετωπίσει τα διαρκώς εντεινόμενα μέτωπα».
Από τις 3 του μηνός, οπότε γράφτηκε εκείνο το κείμενο, μέχρι χθες το μεσημέρι, έχουν συμβεί δύο πράγματα:
♦ Ο ανωτέρω τίτλος έχει αποκτήσει δραματική επικαιρότητα σε ό,τι αφορά τη δυνατότητα της κυβέρνησης Παπανδρέου να διαχειριστεί ένα όλο και πιο δύσκολο εσωτερικό και διεθνές περιβάλλον.
♦ Το ανωτέρω κείμενο επιβεβαιώθηκε ως προς την επιδείνωση όλων των παραγόντων που θα καθορίσουν τη δυνατότητα της κυβέρνησης να αντεπεξέλθει στις διαρκώς επιδεινούμενες οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες που έχουν διαμορφώσει όχι μόνο οι επιλογές της στη διάρκεια της κρίσης, αλλά και το διεθνές περιβάλλον.
Για την ακρίβεια, η κυβερνητική αγωνία για την τήρηση της συμφωνίας της συνόδου κορυφής της 21ης Ιουλίου – όπως εκφράστηκε με τη χθεσινή τηλεδιάσκεψη του Ευάγγελου Βενιζέλου με όλους τους παράγοντες της «λύσης» του Ιουλίου και τις επιστολές Παπανδρέου προς την ευρωπαϊκή ηγεσία – αντανακλά την εντεινόμενη αβεβαιότητα. Στο Μαξίμου και στο υπουργείο Οικονομικών καταλαβαίνουν ότι η παράταση του ωφέλιμου «πολιτικού χρόνου» – που υποτίθεται πως κερδήθηκε στις 21 Ιουλίου – αποτελεί παρελθόν.
Δυστοκία
Κατ' αρχάς η κυβέρνηση έχει να αντιμετωπίσει μια οδυνηρή πραγματικότητα που την υπερβαίνει, καθώς έχουν ήδη καταρρεύσει όλοι οι πυλώνες της επικοινωνιακής στρατηγικής της, εν όψει της επιβολής των «μεταρρυθμίσεων» και της διαχείρισης των κοινωνικών αντιδράσεων.
1. Οι «πανηγυρικές» αποφάσεις της 21ης Ιουλίου – που εξαρχής δεν αποσκοπούσαν στην αντιμετώπιση του ελληνικού προβλήματος, αλλά στο «μήνυμα» ότι η ευρωζώνη συνεχίζει να είναι φερέγγυα – αποτελούν ήδη ένα επικοινωνιακό κουρέλι, το οποίο οι αγορές ευτέλισαν επί του... πρακτέου.
Ήδη Ισπανία και Ιταλία βρίσκονται στο επίκεντρο της κρίσης χρέους απειλώντας την ευρωζώνη με ημέρες «αποκάλυψης», ενώ η Γαλλία αλλά και η συγκλονιζόμενη από κοινωνικές αναταραχές Βρετανία βρίσκονται στο κέντρο σεναρίων υποβάθμισης από τους οίκους αξιολόγησης, με ανυπολόγιστες συνέπειες για τη σταθερότητα όχι μόνο της ευρωζώνης, αλλά όλης της Ευρώπης.
Ταυτόχρονα, ο προσωρινός μηχανισμός στήριξης (EFSF), που υποτίθεται πως θα αποτελούσε το εργαλείο «στήριξης» των αποφάσεων της 21ης Ιουλίου, θεωρείται ήδη ανεπαρκής ως εργαλείο αποτροπής των «κερδοσκοπικών» πιέσεων. Δυστυχώς το «Π», για πολλοστή φορά, δικαιώθηκε στην επισήμανσή του για το επισφαλές εκείνων των αποφάσεων.
2. Το υποτιθέμενο ευρωπαϊκό (δηλαδή... γερμανικό) «σχέδιο Μάρσαλ» για την ανάπτυξη αποδεικνύεται μία ακόμη επικοινωνιακή φούσκα, αφού έχει ήδη απογυμνωθεί ακόμη και από τα ρεπορτάζ εφημερίδων απολύτως φιλικών προς την κυβέρνηση. Ακόμη χειρότερα, όμως, η κυβέρνηση ήδη αγωνιά για την καταβολή της επόμενης δόσης του παλαιού δανείου των 110 δισ. ευρώ.
3. Η κατάρρευση (και) του ελληνικού χρηματιστηρίου – με την απειλή να επιστρέψουν οι δείκτες του στην εποχή... Μητσοτάκη – επιφέρει ένα ακόμη πλήγμα στην επικοινωνιακή κατασκευή της κυβέρνησης. Όπως αναλυτικά θα δείτε στις σελίδες 16 -18, η απαξίωση όλων των βαρέων «χαρτιών» του Χ.Α. επιδεινώνει τραγικά τις συνθήκες υλοποίησης του πακέτου «αποκρατικοποιήσεων».
Δεδομένου ότι ο δρόμος της επιστροφής του Χ.Α. σε «ευπρεπή» επίπεδα θα μείνει κλειστός για καιρό, καταρρέουν παταγωδώς τόσο η προσδοκία «αξιοπρεπών» ανταλλαγμάτων για την εκποίηση όσο και το επιχείρημα περί μείωσης του χρέους, το οποίο «νομιμοποιούσε» την πλήρη εκποίηση εθνικών υποδομών και πλουτοπαραγωγικών πηγών στη συνείδηση κάποιων κοινωνικών στρωμάτων.
4. Οι τραγικές συνθήκες στην παγκόσμια χρηματιστηριακή αγορά και οι ασφυκτικές πιέσεις στην αγορά ομολόγων καθιστούν όνειρο απατηλό την προσδοκία για μια επιτυχή «ανταλλαγή ομολόγων», η οποία – έστω και με αμφισβητούμενο, έως μηδαμινό όφελος – αποτελούσε έναν ακόμη βραχίονα επικοινωνιακής διαχείρισης.
Η εθνική οικονομία ψυχορραγεί
Όμως, τα κακά νέα δεν σταματούν εδώ. Ενώ το κεντρικό κυβερνητικό επιχείρημα για την εφαρμογή της πολιτικής λιτότητας, βάσει των προβλέψεων της δανειακής σύμβασης και των μνημονίων της, υποστηρίζει ότι καταπολεμάται το «σπάταλο και διεφθαρμένο κράτος», τα στοιχεία για την κατάσταση στο σύνολο της οικονομίας είναι δραματικά.
1. Σύμφωνα με μελέτη της Icap Group (με ανάλυση των ισολογισμών χρήσης, για το 2010, περισσότερων από 25.500 επιχειρήσεων), η επιδείνωση είναι διάχυτη σε όλο το εύρος των οικονομικών δραστηριοτήτων, ενώ η κερδοφορία του ιδιωτικού τομέα έχει υποστεί βαρύτατο πλήγμα - κάτι που έχει να συμβεί πάρα πολλά χρόνια, και μάλιστα σε αυτή την έκταση.
2. Παράλληλα, έρευνα της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου, η οποία δημοσιεύθηκε την Τρίτη, δείχνει δραματική αύξηση των λουκέτων, η οποία κυμαίνεται από 20% έως και 40% στους κεντρικούς εμπορικούς δρόμους όλων των ελληνικών πόλεων, με την επαρχία να αντέχει λίγο περισσότερο απ’ όσο τα μεγάλα αστικά κέντρα.
Ένα από τα κύρια συμπεράσματα της έρευνας είναι ότι το μαζικό κλείσιμο δεν αφορά μόνο μικρές, αλλά και μεγάλες επιχειρήσεις. Στο πλαίσιο αυτό λαμβάνει δραματικό χαρακτήρα η προειδοποίηση του υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Γιώργου Κουτρουμάνη, ότι ο επερχόμενος χειμώνας θα είναι εφιαλτικός ως προς την ανεργία.
Οι συνεπείς και επιμελείς αναγνώστες του (έντυπου και διαδικτυακού) «Π» είναι από καιρό ενήμεροι για τις δραματικές τάσεις της οικονομίας. Αυτό, με δυο λόγια, σημαίνει ότι οι εφορμήσεις για έσοδα – ακόμη περισσότερο από πριν – θα προσανατολιστούν στις τσέπες των συνήθων (και, κυρίως, νόμιμων και συνεπών) φορολογουμένων. Οι οποίοι είναι άγνωστο πόσο ακόμη θα αντέχουν να συνεισφέρουν σε έναν κρατικό κορβανά που πλέον μοιάζει με βαρέλι δίχως πάτο...
Υπ' αυτές τις συνθήκες – και με δεδομένα τα προμηνύματα της άνοιξης και του καλοκαιριού από τους Αγανακτισμένους που ξεχύθηκαν στους δρόμους και τις πλατείες κατά εκατοντάδες χιλιάδες – η κυβέρνηση θα χρειαστεί κάτι περισσότερο από «επικοινωνία», προκειμένου να αντέξει τους κοινωνικούς κραδασμούς. Κι αυτό με την προϋπόθεση ότι τα μαντάτα που θα μας έρχονται από την Εσπερία θα είναι διαχειρίσιμα – κάτι για το οποίο όλο και περισσότεροι καλά πληροφορημένοι αμφιβάλλουν...
Από Το Ποντίκι 11.8.2011 (απ' όπου και το σκίτσο του Soloup)
και Ε.Μ.ΠΡΟ.Σ για ανάπτυξη
Παράνομες απολύσεις ΕΠΟΠ καταγγέλλουν οι Απόστρατοι - Σχετίζονται με την αύξηση της θητείας;
| ||
| Σε μια καταγγελία βόμβα προχώρησε η ΑΝΕΑΕΔ με έγγραφο της που κοινοποίησε στην Εισαγγελία του Στρατοδικείου Αθηνών. ‘Όπως αναφέρει η ΑΝΕΑΕΔ το ΓΕΣ προχώρησε σε απολύσεις ΕΠΟΠ που έγιναν κατά παράβαση των σχετικών διατάξεων αφού όπως αναφέρει στο έγγραφο καταπέλτη: «έχουμε στοιχεία που επιβεβαιώνουν ότι η Υπηρεσία, είτε δεν ενημέρωσε είτε ενημέρωσε μεν, όμως σε χρόνο που οι ενδιαφερόμενοι ΔΕΝ ΕΛΑΒΑΝ ΓΝΩΣΗ και ΔΕΝ ΚΑΤΕΘΕΣΑΝ ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΕΠΑΝΑΚΡΙΣΕΩΣ, και προχώρησε στην απόλυσή τους!» Προχωρώντας ένα βήμα παρακάτω η ΑΝΕΑΕΔ κάνει ευθέως λόγο για «μαγειρείο» στο ΓΕΣ που μεθόδευσε τις απολύσεις λέγοντας: «Περάν του ότι, παρότι δεν γνωρίζουμε, μπορούμε να φαντασθούμε τι «επαρκή αιτιολογία» έχει εφεύρει η Υπηρεσία για να στηρίξει τις «ουσιώδεις ελλείψεις» των ουσιαστικών προσόντων που δικαιολογούν την απόλυση» Το έγγραφο της ΑΝΕΑΕΔ που έρχεται στην δημοσιότητα λίγες ώρες μετά τις φήμες για μαζικές απολύσεις ΕΠΟΠ και αντικατάσταση τους από «δωρεάν» φαντάρους που θα υπηρετούν αυξημένη θητεία προκαλεί εύλογο προβληματισμό και απαιτεί άμεσες και ξεκάθαρες απαντήσεις από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνα. Έγγραφο ΑΝΕΑΕΔ: Απολύσεις Επαγγελματιών Οπλιτών Δεκανέων ΦΕΚ Γ΄428 27-6-2011 Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr | ||
Σάββατο 13 Αυγούστου 2011
Το Τείχος μας… προστάτευε από τη Μέρκελ
ΜΑΡΙΚΑ ΛΥΣΙΑΝΘΗ

Η 13η Αυγούστου είναι μια από τις ημερομηνίες κατά τις οποίες η Ιστορία… είχε κέφια. Και δια μέσου των ετών, κατέγραψε σημαντικά συμβάντα τη συγκεκριμένη ημερομηνία, που έμελλε να επηρεάσουν καθοριστικά την ανθρωπότητα. Σε ευρύτερα παγκόσμιο ή και σε τοπικά εθνικό επίπεδο.
Για εμάς τους Έλληνες για παράδειγμα, η 13η Αυγούστου του 2004 ήταν η ημερομηνία της τελετής έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας. Τότε που το ολυμπιακό πνεύμα επέστρεφε σπίτι του, χωρίς όμως να αποτελέσει και το εφαλτήριο για μια «Νέα Ελλάδα», όπως πιστεύαμε τότε.
Το 1968, έναν χρόνο μετά το πραξικόπημα των συνταγματαρχών, ο Αλέκος Παναγούλης επιχείρησε να δολοφονήσει τον δικτάτορα Γεώργιο Παπαδόπουλο. Δεν τα κατάφερε, συνελήφθη, και το καθεστώς επιβίωσε για άλλα 6 χρόνια, με τις γνωστές, ολέθριες για τον ελληνισμό συνέπειες.
Το 1913, γεννήθηκε ο Μακάριος, που έμελλε να γίνει το κύριο πρόσωπο του δράματος, γύρω από το μέχρι και σήμερα ανεπίλυτο Κυπριακό ζήτημα. Εθνάρχης, πέρα από κάθε αμφιβολία, αλλά και με συζητήσιμες αποφάσεις στα μεγάλα διλήμματα που κλήθηκε να αντιμετωπίσει.
Σε γεγονότα που αφορούσαν τον κόσμο στον οποίο ζούμε, το 1899 γεννήθηκε ο Άλφρεντ Χίτσκοκ, ο σκηνοθέτης που κατάφερε να δώσει οπτική απεικόνιση στο συναίσθημα της αγωνίας και του φόβου, κάνοντας… θρίλερ τη ζωή μας. Το 1971, ο Τζον Λένον άφηνε το Λονδίνο για τη Νέα Υόρκη, χωρίς να ξέρει ότι ένας παράφρων θα τον δολοφονούσε, μερικά χρόνια αργότερα, και έτσι δεν θα έβλεπε ποτέ ξανά την αγαπημένη του Βρετανία.
Περισσότερο ωστόσο από όλα τα παραπάνω, η στιγμή στην Ιστορία που επηρέασε καθοριστικά την πρόοδο της ανθρωπότητας, η 13η Αυγούστου του 1961. Τότε που το καθεστώς της Ανατολικής Γερμανίας ξεκίνησε την ανέγερση του Τείχους του Βερολίνου, και τα στρατεύματα της χώρας έκλεισαν τα σύνορα με τη Δυτική Γερμανία.
Το Τείχος έπεσε τον Νοέμβριο του 1989, μαζί με τον υπαρκτό Σοσιαλισμό. Έμεινε στην Ιστορία ως το «Τείχος του μίσους», καθώς μπροστά του θυσιάστηκαν αναρίθμητες ζωές ανθρώπων που ήθελαν να περάσουν στην άλλη πλευρά, να αυτομολήσουν στη Δυτική Γερμανία.
Το καθεστώς της Ανατολικής Γερμανίας υποστήριξε ότι έφτιαξε το Τείχος για να προστατευτεί από τους Δυτικούς, για τους οποίους υπήρχαν υπόνοιες ότι δεν είχαν ξεριζώσει κάθε ναζιστικό σταγονίδιο από την κοινωνία τους. Υπόνοιες που… δεν διαψεύστηκαν ποτέ, μέχρι και σήμερα.
Το Τείχος έγινε σύμβολο μιας εποχής ανελευθερίας και βαθέως διχασμού της ανθρωπότητας, που όλοι θα ήθελαν να μην είχε υπάρξει ποτέ. Δεν είναι προφανώς τυχαίο το γεγονός ότι μπροστά στο Τείχος του Βερολίνου στάθηκαν, με διαφορά 24 ετών μεταξύ τους, δυο Αμερικανοί Πρόεδροι. Το 1963, ο Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι έδινε κουράγιο, υποστηρίζοντας ότι ήταν και εκείνος Βερολινέζος. Το 1987, ο Ρόναλντ Ρίγκαν, ο ηγέτης που γκρέμισε τον υπαρκτό Σοσιαλισμό, καλούσε τον Μιχαήλ Γκορμπατσόφ «να γκρεμίσει αυτό το Τείχος». Ο Γκορμπατσόφ τον άκουσε… με δυο χρόνια καθυστέρηση.
Η Πτώση του Τείχους αποτέλεσε τον πρόλογο της ελπίδας για έναν καλύτερο, περισσότερο δημοκρατικό και ελεύθερο κόσμο. Σήμερα, 22 χρόνια μετά, μπορούμε μετά βεβαιότητας να διαπιστώσουμε ότι κάτι τέτοιο δεν συνέβη. Η ύπαρξη μιας και μόνης υπερδύναμης, στο πρόσωπο των ΗΠΑ, οδήγησε τον πλανήτη σε αναιτιολόγητους πολέμους, σε μια αυθαίρετη χάραξη νέων συνόρων, που σε πολλές περιπτώσεις συνοδεύτηκε από εθνοκαθάρσεις, και φυσικά, στη μεγάλη οικονομική κρίση που βιώνει η ανθρωπότητα.
Το Τείχος λοιπόν είχε… τη χρησιμότητά του. Έστω και συμβολικά. Και σε ουσιαστικό επίπεδο όμως, αποτελούσε το τελευταίο οχυρωματικό καταφύγιο που μας προστάτευε από μια Ενωμένη Γερμανία, της οποίας δεν ηγείται ένας πραγματικά μεγάλος Ευρωπαίος ηγέτης, ο Χέλμουτ Κολ, αλλά μια Ανατολικογερμανίδα με… συμπλέγματα, η Άνγκελα Μέρκελ.
Αν το Τείχος δεν είχε πέσει, πιθανότατα η σημερινή Καγκελάριος δεν θα μας… ταλαιπωρούσε. Και η Ενωμένη Ευρώπη θα φλέρταρε με την πολιτική ηγεμονία στον πλανήτη, και όχι με τη χρεοκοπία.
Statesmen.gr
Συναγερμός σε Ελλάδα και Ευρώπη για την κρίση
Η απόφαση για την έκτακτη συνάντηση Μέρκελ - Σαρκοζί την Τρίτη ελήφθη υπό τη σκιά των τελευταίων εξελίξεων, που έφεραν την Ιταλία και την Ισπανία πολύ κοντά στον μηχανισμό στήριξης και τη Γαλλία να τελεί εν αναμονή επίθεσης από τις αγορές. Αντίθετος στις «διαδικασίες εξπρές» για την ενίσχυση του μηχανισμού στήριξης ο πρόεδρος της γερμανικής Βουλής....Οικονομική ενημέρωση
Skai.gr
Οι Γερμανοί θέλουν την Ελλάδα εκτός ευρώ
Την άποψη ότι στη γερμανική κοινή γνώμη αρχίζει να κερδίζει έδαφος η ιδέα της απομάκρυνσης της Ελλάδας από το ευρώ υποστηρίζει άρθρο των New York Times

Δημοσιεύτηκε: Αύγουστος 12 2011 18:43 Ενημερώθηκε: Αύγουστος 12 2011 18:43
Δημοσίευμα των New York Times επαναφέρει το θέμα εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, σημειώνοντας ότι τίθεται κάτι τέτοιο από ορισμένους στη Γερμανία.
"Αν το νερό και το φαγητό δεν φτάνει για όλους, κάποιος πρέπει να θυσιαστεί. Και τα βλέμματα στρέφονται στην Ελλάδα...", σημειώνεται, με την κρίση χρέους να παρομοιάζεται με ταινία επιβίωσης μιας ομάδας ναυαγών.
Θα ήταν καλύτερο για όλους και ιδιαιτέρως για την Ελλάδα να φύγει προσωρινά από την Ευρωζώνη δηλώνει ο γνωστός για τις "αιχμηρές" απόψεις του πρόεδρος του γερμανικού ινστιτούτου μελετών Ifo Χανς-Βέρνερ Σιν.
Στο ίδιο δημοσίευμα γίνεται αναφορά και σε άλλες χώρες που ενδεχομένως να πρέπει να φύγουν, όπως η Ιταλία και η Πορτογαλία.
Οι συντάκτες του άρθρου θυμίζουν το εξώφύλλο του περιοδικού Focus με την Αφροδίτη της Μήλου και αναφέρουν ότι ανάλογες απόψεις για την Ελλάδα δεν έχουν σταματήσει να εκφράζονται δημοσίως στη Γερμανία.
Ο Ότμαρ Ίσινγκ, οικονομολόγος και πρώην στέλεχος της ΕΚΤ, επιμένει ότι "οι χώρες που δεν σέβονται τους κανόνες θα πρέπει να τιμωρηθούν".
Η κυρίαρχη άποψη είναι ότι "η συνέχιση της στήριξης στην Ελλάδα το μόνο που καταφέρνει είναι να δημιουργεί αντικίνητρα για την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων".
"Το βιοτικό επίπεδο θα υποχωρούσε στην Ελλάδα αν αυτή αποχωρούσε από την Ευρωζώνη όμως αυτό είναι κάτι που πρέπει να αποδεχτούν οι φορολογούμενοι ούτως ή άλλως", σημειώνει ο Ματίας Κούλας, οικονομολόγος στο Κέντρο Ευρωπαϊκής Πολικής του Φράιμπουργκ.
Ωστόσο, συνεχίζει το δημοσίευμα, οι Έλληνες είναι εξίσου απηυδισμένοι με τους Γερμανούς όσο και οι Γερμανοί με τους Έλληνες.
"Δεν μας ενδιαφέρει αν θα φύγουμε από το ευρώ και θα γυρίσουμε στη δραχμή. Τουλάχιστον έτσι θα μπροούμε να ελέγχουμε καλύτερα τα οικονομικά μας", ανέφερε ένας διαδηλωτής τον περασμένο Ιούνιο.
Έλληνας επιχειρηματίας αναφέρεται στο γνωστό στερεότυπο των Ελλήνων που δεν πληρώνουν φόρους. "Αυτό είναι μύθος που καλλιεργούν οι Γερμανοί", επισημαίνει.
Αναφορές ασφαλώς γίνονται και στις γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις που ποτές δεν δόθηκαν και οι οποίες -κατά πολλούς- θα ελάφρυναν κατά πολύ το χρέος.
Στο ίδιο πάντως δημοσίευμα υπάρχουν και πιο ψύχραιμες απόψεις, όπως του Ζαν-Κλοντ Τρισέ για το πόσο μεγάλο σφάλμα θα ήταν να φύγει η Ελλάδα από την Ευρωζώνη.
News247
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Αρχειοθήκη ιστολογίου
-
►
2021
(8)
- ► Ιανουαρίου (1)
-
►
2020
(4)
- ► Ιανουαρίου (1)
-
►
2017
(5)
- ► Δεκεμβρίου (1)
- ► Σεπτεμβρίου (1)
-
►
2016
(31)
- ► Δεκεμβρίου (1)
- ► Σεπτεμβρίου (1)
- ► Φεβρουαρίου (1)
-
►
2015
(81)
- ► Δεκεμβρίου (10)
- ► Σεπτεμβρίου (21)
-
►
2013
(270)
- ► Δεκεμβρίου (15)
- ► Σεπτεμβρίου (18)
- ► Φεβρουαρίου (18)
-
►
2012
(1180)
- ► Δεκεμβρίου (26)
- ► Σεπτεμβρίου (42)
- ► Φεβρουαρίου (240)
- ► Ιανουαρίου (258)






