Άρθρο-φωτιά του Χρύσανθου Λαζαρίδη για το Πολυτεχνείο

REPORTER |

Share on facebookShare on googleShare on printShare on bloggerMore Sharing Services115

Ο βουλευτής Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας Χρύσανθος Λαζαρίδης, ένας από τους πλέον στενούς και διαχρονικούς συνεργάτες του Αντώνη Σαμαρά, αποτυπώνει σήμερα με βαρυσήμαντο άρθρο του στο “Antinews” μια διαφορετική ανάγνωση των γεγονότων του Πολυτεχνείου.

Ο Χρύσανθος Λαζαρίδης ξεκίνησε τη διαδρομή του από την Αριστερά, και ο λόγος του παραμένει μέχρι και σήμερα αντισυμβατικός. Γι’ αυτό και το άρθρο έχει τη σημασία του.

Ακολουθεί το άρθρο-παρέμβαση του Χρύσανθου Λαζαρίδη στο “Antinews” του Βασίλη Ζήση.

“Για τους Σπαρτιάτες, Είλωτες. Και για τους Είλωτες, Σπαρτιάτες…”

Του Χρύσανθου Λαζαρίδη

Ακούω διάφορους σήμερα να βρίζουν τη λεγόμενη «γενιά του Πολυτεχνείου».

Ανήκω – θέλοντας και μη – σε εκείνη της γενιά.

Μιλάω σπάνια για τα γεγονότα εκείνα, κι όταν το κάνω αμφισβητώ όλους τους μύθους που επικράτησαν έκτοτε. Κυρίως για το ρόλο που διαδραμάτισε η τότε Αριστερά…

Αυτή η αμφισβήτηση εκ μέρους μου εκφράζεται δημόσια και γίνεται από τότε, όταν δεν ήταν εύκολο να ειπωθούν, να γραφούν ή να ακουστούν, πράγματα που τώρα τα λένε πολλοί. Και κάποιοι, μάλιστα, καθ’ υπεροβολήν…

Και δεν εξαργύρωσα τη συμμετοχή μου στα «γεγονότα του Πολυτεχνείου». Συνειδητά, από την πρώτη στιγμή, κράτησα τις αποστάσεις μου και αποδοκίμασα όσους το έκαναν. Και μάλιστα σε εποχές που αυτό είχε και κόστος και ρίσκο:

Το κόστος να απομονωθείς από παντού. Και το ρίσκο να φανείς «γραφικός».

Ό,τι έκανα στη ζωή μου το έκανα όχι επικαλούμενος τη «συμμετοχή» μου σε εκείνη την εξέγερση, αλλά μάλλον… αποσιωπώντας την.

Ό,τι έκανα έκτοτε το κατάφερα όχι επειδή «ήμουν κι εγώ εκεί», αλλά παρά το γεγονός ότι ήμουν κι εγώ εκεί…

Και τέλος μίλησα από τους πρώτους για τη χρεοκοπία της μεταπολίτευσης του 1974 και για την ανάγκη μιας «νέας μεταπολίτευση». Σε καιρούς (πριν δέκα χρόνια περίπου) που κι αυτό δεν ήταν εύκολο να το πει κανείς…

Νιώθω, λοιπόν, την ανάγκη να γράψω σήμερα αυτές τις γραμμές, όχι «απολογητικά» με την έννοια της «απολογίας», ούτε καν με την έννοια του «απολογισμού». Μάλλον «παρεμβατικά», με την έννοια να βάλουμε κάποια πράγματα στη θέση τους.

Κάποτε ήταν «μόδα» να δηλώνεις «γενιά του Πολυτεχνείου» ακόμα κι αν δεν πέρασες ούτε απ’ έξω. Τώρα έγινε μόδα να βρίζεις τη «γενιά του Πολυτεχνείου». Ακόμα κι αν δεν ξέρεις πολλά για το τι ακριβώς έγινε τότε…

Ποτέ δεν μου άρεσε να ακολουθώ τους «συρμούς». Δεν το έκανα τότε, όταν ήταν «πολιτικώς ορθόν» να γράφεις κατεβατά επικολυρικού θαυμασμού για ό,τι έγινε στο «Πολυτεχνείο». Δεν το κάνω ούτε και τώρα, όταν «γύρισαν» τα πράγματα και είναι «πολιτικώς ορθόν» να αναθεματίζουμε όλοι μαζί, ότι ως πριν λίγο προσκυνούσαμε.

Η αλήθεια – και εν πάση περιπτώσει η δική μου, γιατί αυτήν μόνο μπορώ να καταθέσω  – είναι αρκετά διαφορετική:

* Την εξέγερση του Πολυτεχνείου δεν την ήθελε κανείς. Και δεν την «προετοίμασε» κανείς. Η ίδια η Αριστερά που βροντοφώναζε και υπερηφανευόταν για τη συμμετοχή της και για τον… «καθοδηγητικό της ρόλο», εκ των υστέρων, στη διάρκεια της εξέγερσης την είδε με επιφυλακτικότητα και καχυποψία. Κάποιοι μάλιστα ζήτησαν από τους φοιτητές να βγουν έξω και αμέσως μετά καταδίκασαν την εξέγερση ως έργο «300 προβοκατόρων»…

Ξέρετε τι θα πει να είσαι 19 ετών στην πιο βαθιά παρανομία μετά την εξέγερση, και κάποια κόμματα της Αριστεράς να σε θεωρούν «προβοκάτορα» την ώρα που η χούντα σε κυνηγάει παντού;

* Δεύτερον, τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, όντως κάποιοι πήγαν να τα εκμεταλλευτούν. Τα εκμεταλλεύθηκε πρώτος ο δικτάτορας Ιωαννίδης για να ρίξει τον δικτάτορα Παπαδόπουλο. Μετά τα εκμεταλλεύθηκε η Αριστερά κυρίως (αλλά και το ΠΑΣΟΚ πλαγίως), για να εδραιώσουν την παρουσία τους μετά την κατάρρευση της χούντας. Αλλά στην εξέγερση δεν πρωτοστάτησε ούτε ο… Ιωαννίδης, ούτε το ΠΑΣΟΚ (που δεν υπήρχε τότε), ούτε η Αριστερά (μέρος της οποίας απέσυρε τις δυνάμεις της, ενώ κάποιο άλλο μέρος είχε ταυτιστεί με το «πείραμα Μαρκεζίνη» που το ακύρωσεη εξέγερση).

* Τρίτον, το «Πολυτεχνείο» σίγουρα δεν έριξε τη χούντα. Αλλά την κλόνισε σοβαρά, και έπαιξε το ρόλο του «καταλύτη» για την εσωτερική της διάσπαση. Η «πολιτικοποίηση» της δικτατορίας (με τις εκλογές Μαρκεζίνη που ήταν προγραμματισμένες για τον Ιανουάριο του 1974) ματαιώθηκε μια βδομάδα μετά την εξέγερση. Ενώ η κατάρρευση της δικτατορίας προέκυψε μετά την τραγωδία της Κύπρου τον Ιούλιο του 1974.

Για το Πολυτεχνείο το μόνο που μπορούμε να πούμε ήταν ότι κλόνισε το δικτατορικό καθεστώς, το διέσπασε, το αποδυνάμωσε και επέτεινε τις εσωτερικές του αντιφάσεις. Κι αυτό δεν ήταν λίγο. Αλλά ήταν πολύ διαφορετικό απ’ το μύθο που πλάστηκε όλα τα επόμενα χρόνια…

* Τέταρτον, η «αντίσταση του λαού κατά της χούντας» δεν υπήρξε τόσο «παλλαϊκή», τόσο «μαζική» και τόσο «ομόθυμη» όσο παρουσιάστηκε μετά. Η αλήθεια είναι πως δεν ήταν λίγοι εκείνοι που ενέκριναν τη δικτατορία τα πρώτα χρόνια. Αρκετοί ακόμα την ανέχονταν αγόγγυστα. Ακόμα περισσότεροι ένιωθαν απλώς φόβο. Πολλοί λίγοι είχαν διάθεση για αντίσταση. Όπως λίγοι ήταν κι αυτοί που είχαν διάθεση να βοηθήσουν τους τότε αντιστασιακούς…

Στις αρχές του 1973 αυτό άρχισε να αλλάζει. Και καταλύτης υπήρξε το φοιτητικό κίνημα, πράγματι. Με την κατάληψη (τις δύο καταλήψεις για την ακρίβεια) της Νομικής Σχολής, το Φεβρουάριο και το Μάρτιο του 1973. Και, βέβαια, με την κατάληψη του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο της χρονιάς εκείνης. Αλλά απλώς άρχισε να αλλάζει το κλίμα…

* Μετά τον Ιούλιο του 1974 γεμίσαμε με «αντιστασιακούς κατόπιν εορτής»! Από ανθρώπους που υπηρέτησαν το δικτατορικό καθεστώς και ύστερα διαφήμιζαν την αντιδικτατορική τους δράση, μέχρι ανθρώπους που απλώς δεν έκαναν τίποτε και ύστερα εμφανίζονταν ως περίπου… «οπλαρχηγοί» μιας «παλλαϊκής αντίστασης» που δεν υπήρξε ποτέ!

Μετά από πολλά χρόνια γνώρισα κάποιο γνωστό άρθρογράφο – μακαρίτη εδώ και καιρό – που τόλμησε να γράψει: «εγώ παιδιά δεν ήμουν αντιστασιακός επί χούντας!» Ξαφνικά τον εκτίμησα πολύ. Όχι γιατί δεν έκανε αντίσταση. Αλλά γιατί δεν ήταν «δήθεν»….

* Η Γιορτή του Πολυτεχνείου – και όλη η μυθολογία που πλάστηκε σχετικά – υπήρξε έναςκαθεστωτικός μύθος. Ήταν η τελετουργία που νομιμοποιούσε την εγκαθίδρυση της Κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Αναδείκνυε «σύμβολα» και «ήρωες» – θεμέλια απαραίτητα για κάθε καθεστώς που διψά για νομιμοποίηση.

Άλλα καθεστώτα θεμελιώθηκαν σε αληθινά μεγάλα γεγονότα. Εδώ βολεύτηκαν με ένα «συμβάν»! Το οποίο είχε και μια ακόμα λυτρωτική λειτουργία. Ξέπλυνε τις τύψεις ενός λαού, που δίψαγε για αντιστασιακούς μύθους στη διάρκεια μιας περιόδου που ελάχιστοι έκαναν πραγματική αντίσταση.

* Το Πολυτεχνείο δεν συγκρίνεται – ούτε θα μπορούσε, άλλωστε – με κανένα από τα μεγάλα γεγονότα που σημάδεψαν τη νεοΕλληνική Ιστορία. Η 25^η Μαρτίου και η 28^η Οκτωβρίου δεν μπορούν να έχουν την παραμικρή σύγκριση με την 17^η Νοεμβρίου. Είναι γελοίο και να το λέμε…

Δεν συγκρίνεται ούτε με άλλα ιστορικά γεγονότα, όπως οι Βαλκανικοί Πόλεμοι και ο Κυπριακός αγώνας της δεκαετίας του ’50, ή με μεγάλες στιγμές όπως η παλλαϊκή αντίσταση του 1943 κατά της «πολιτικής επιστράτευσης» που προσπάθησαν να επιβάλουν τότε οι αρχές της Κατοχής. Η Ελλάδα είναι μια από τις ελάχιστες χώρες της κατεχόμενης Ευρώπης, όπου οι Ναζί δεν μπόρεσαν να κάνουν πολιτική επιστράτευση. Και η μόνη, ίσως, που αυτό ματαιώθηκε μετά από αληθινά παλλαϊκή και όντως πολυαίμακτη εξέγερση του λαού. Κι όμως, όλα αυτά αποσιωπώνται και γιορτάζουμε κάθε χρόνο το …Πολυτεχνείο! Αυτό δεν είναι γελοίο πια. Είναι τραγικό! Και καθόλου κολακευτικό για όλους μας.

* Η γιορτή του Πολυτεχνείου, λοιπόν, δεν έχει καμία ιστορική αντιστοίχηση με τα πραγματικά γεγονότα. Υπήρξε καθαρά καθεστωτικό σύμβολο και για ένα λόγο ακόμα: Σηματοδοτεί μια περίοδο, όπου οι «ηττημένοι» του Εμφύλιου, κερδίζουν την ηγεμονία μέσα στη χώρα. Δεν άσκησαν ποτέ την διακυβέρνηση, αλλά επέβαλαν τη δική τους λογική στο καθεστώς και στους ιδεολογικούς μηχανισμούς του: τα Πανεπιστήμια, τα σχολεία, τη διανόηση, τον Τύπο, τα ΜΜΕ. Είμαστε μια μοναδική περίπτωση που την πρόσφατη ιστορία την έγραψαν τελικά οι ηττημένοι, όχι οι νικητές. Και την έγραψαν εξ ίσου στρεβλά…

Το Πολυτεχνείο λοιπόν, όχι ως γεγονός αλλά ως επέτειος, μύθος, σύμβολο, υπήρξε μια «κολυμβήθρα του Σιλωάμ», για να δώσει στην Αριστερά, μετά από 27 χρόνια παρανομίας, μια «ηθική νίκη».

Ήταν μια «νίκη», μετά από μια εξέγερση που η ίδια η Αριστερά δεν την ήθελε, δεν τη στήριξε, κάποια στιγμή την κατήγγειλε κι όλα, και στη συνέχεια τν οικειοποιήθηκε πλήρως!

Κρίμα, γιατί η Αριστερά είχε πραγματικούς αγώνες, σύμβολα και ήρωες, που τους παραμέρισε, για να τιμήσει ένα πολύ μικρότερης σημασίας γεγονός από το οποίο η ίδια επισήμως μάλλον απείχε.

Ή μάλλον ακριβώς γι’ αυτό: Διότι όλα τα άλλα που είχε στο «ενεργητικό» της ήταν γραμμένα ταυτόχρονα και στο «παθητικό» της! Ήταν γεγονότα και σύμβολα που δίχαζαν τον ελληνικό λαό. Ενώ το Πολυτεχνείο, ή μάλλον ο μύθος που πλάστηκε γι’ αυτό, λειτουργούσε ενωτικά ως σύμβολο.

Και γι’ αυτό ήταν πολύ βολικό. Αλλά ελάχιστα αληθινό…

Αυτό δεν σημαίνει ότι υπήρξε ένα «ψέμα»! Ήταν μια εξέγερση της νεολαίας για Δημοκρατία καιΕλευθερία. Τίποτε παραπάνω και τίποτε λιγότερο. Και δεν είναι μικρό πράγμα.

Η «γενιά του Πολυτεχνείου», δηλαδή οι άνθρωποι που πρωταγωνίστησαν δεν είναι αυτές οικαρικατούρες που εμφανίζονται σήμερα, που άρχισε η αποδόμηση του μύθου. Ήταν παιδιά ανάμεσα στα 19 και τα 25 χρόνια τους τότε, που διψούσαν για Ελευθερία, οργανώθηκαν χωρίς βοήθεια, εξεγέρθηκαν και ρίσκαραν, όταν κάθε συμβατική λογική γύρω τους – αριστερή και δεξιά – τους έλεγε «να κάτσουν στα αυγά τους»! Γιατί αυτό τους έλεγαν.

Κι από τότε παραμένουν, όπως θα ’λεγε ο Άρης Αλεξάνδρου:

«Για τους Σπαρτιάτες, Είλωτες και για τους Είλωτες, Σπαρτιάτες»

Το τι έκανε ο καθένας τους μετά δεν έχει και πολύ σημασία. Οι ήρωες είναι «τυχεροί» όταν πεθαίνουν. Γιατί μένει το «φωτοστέφανο». Όσοι αγωνίστηκαν για κάτι μεγάλο κι έχουν την… «ατυχία» να επιζήσουν, τότε ακολουθούν ο καθένας τον δρόμο του, άλλος καλύτερο άλλο χειρότερο, άλλος αξιοπρεπέστερο, άλλος όχι. Αυτό δεν σημαίνει ότι η πράξη της νιότης τους απαξιώνεται. Κάποιοι από τους «πρωταγωνιστές» μπορεί να απαξιώθηκαν. Το ξέσπασμα Ελευθερίας, όχι…

Όσους αληθινά πρωτοστάτησαν στα γεγονότα τότε, δεν τους ξέρετε. Γιατί προτίμησαν να μείνουν στην αφάνεια. Οι περισσότεροι αηδιασμένοι από τη μυθοπλασία, δηλαδή από το προπαγανδιστικό «περιτύλιγμα» με το οποίο περιβλήθηκε η δική του νεανική εξέγερση. Άλλοι, πάλι, διακρίθηκαν στη ζωή τους, χωρίς να διαφημίσουν την τότε συμμετοχή τους. Ελάχιστοι – αληθινά ελάχιστοι – έκαναν το Πολυτεχνείο καριέρα. Και σήμερα το έχουν μετανιώσει.

Είναι, λοιπόν, κατάντημα, να φτύνουμε σήμερα εκεί που κάποτε όλοι προσκυνούσαν.

Οι περισσότεροι που έπαιξαν κάποιο ρόλο τότε, δεν προσκύνησαν ποτέ το είδωλο – το φετίχ – που περιφέρεται κάθε χρόνο τέτοια μέρα στους δρόμους.

Κι αυτοί που προσκύνησαν το «φετίχ», κατά κανόνα δεν είχαν καμία σχέση με το «έγκλημα». Γίνονταν φαντασιακοί μέτοχοι ενός μύθου, ακριβώς γιατί δεν μετείχαν στα πραγματικά γεγονότα…

* Η χρεοκοπία της μεταπολίτευσης, είναι γεγονός. Η νέα μεταπολίτευση που έχει ανάγκη ο τόπος είναι ακόμα ζητούμενο. Σε αυτό το μεσοδιάστημα καταρρέουν οι παλαιοί μύθοι, χωρίς να εδραιώνονται οι νέες αλήθειες.

Αυτό αναδεικνύει μια σύγχυση αναπόφευκτη. Αλλά για κάποιους είναι λυτρωτικό. Κυρίως για την ίδια «τη γενιά του Πολυτεχνείου»…

Ναι, συμφωνώ προφανώς, με όσους υποστηρίζουν ότι πρέπει να τελειώνουμε με τέτοιες επετειακές εκδηλώσεις. Να βρούμε το κουράγιο να εξηγήσουμε ότι τιμούμε κάθε ξέσπασμα ελευθερίας της Ελληνικής νεολαίας, αλλά δεν διογκώνουμε τα γεγονότα, ούτε προσβάλλουμε τη μνήμη άλλων σημαντικότερων αγώνων που έχουν περιέλθει στη λήθη. Το έχω υποστηρίξει ενυπόγραφα, εδώ και πολλά χρόνια. Όταν ακόμα ήταν δύσκολο. Κι εγώ απελπιστικά μόνος τότε…

Αλλά όχι να περνάμε από τη μυθοποίηση στο… ανάθεμα!

Πρέπει άραγε, να ντρεπόμαστε που αγωνιστήκαμε κάποτε για Ελευθερία;

Πρέπει να απολογούμαστε, γιατί κάποιοι, ελάχιστοι, οικειοποιήθηκαν τους αγώνες μας ή τους μετέτρεψαν σε εφαλτήριο καριέρας;

Ως πότε σε αυτή τη χώρα όσοι αγωνίστηκαν για κάτι σημαντικό θα πρέπει συνεχώς να καλούνται σε απολογία;

Φυσικά κάθε λαός έχει ανάγκη από σύμβολα.

Αλλά εδώ δεν κατεδαφίζουμε φθαρμένα σύμβολα. Τρώμε τα παιδιά μας!

Και τώρα τα τρώμε όταν έχουν πάψει προ πολλού να είναι «παιδιά».

Η «γενιά του Πολυτεχνείου» μπήκε πράγματι, μαζικά, στα κόμματα της ευρύτερης Αριστεράς το 1974 και λίγο αργότερα.

Όπως μπήκε-βγήκε! Οι περισσότεροι τουλάχιστον…

Γιατί όσοι έχουν ζήσει από τα μέσα μια εξέγερση εκτός από απροσκύνητοι ήταν πλέον καιψυλλιασμένοι.

Κι ανθρώπους που είναι απροσκύνητοι και ψυλλιασμένοι, δεν μπορούν να τους «φάνε» έτσι εύκολα. Ιδιαίτερα οι άκαπνοι…

Και παραμένουμε από τότε «για τους Σπαρτιάτες Είλωτες, και για τους Είλωτες Σπαρτιάτες». Παλαιότερα μας πετροβολούσε η Αριστερά για την είχαμε ξεπεράσει ή εγκαταλείψει. Σήμερα μας πετροβολούν και πολλοί άλλοι, γιατί ήμασταν τα θύματα ενός μύθου, που κάποιοι άλλοι έπλασαν στην καμπούρα μας…

Όσοι από μας δεν καταδέχθηκαν να γίνουν «παιδιά του κομματικού σωλήνα» και δεν ενέδωσαν στις σειρήνες του life style – δηλαδή οι συντριπτικά περισσότεροι – έχουν κρατήσει δύο πράγματα. Που το καθένα από μόνο τους είναι πολύτιμο, αλλά και τα δύο μαζί «δεν παίζονται»:

–Έχουν εμπειρία ρήξης με ένα ανελεύθερο καθεστώς. Δηλαδή έχουν γευτεί αυτό που λέμε«Ελευθερία» και το ξέρει μόνο όποιος ρίσκαρε γι’ αυτό. Όχι όποιος έμαθε να το θεωρεί «δεδομένο»…

–Κι έχουν κρατήσει κάτι άλλο, που το λένε Αξιοπρέπεια. Και που μπορεί να το καταλάβει μόνον όποιος το έχει.

Ελευθερία και Αξιοπρέπεια δεν είναι μόνο δύο λέξεις. Το πρώτο είναι εμπειρία ζωής και το δεύτερο είναι τρόπος ζωής.

Αυτά τα δύο κουβαλάμε. Κι αυτά τα δύο παραδίδουμε σε όποιους τα θέλουν. Και σε όποιους τα εκτιμούν.

Οι υπόλοιποι μπορούν να μας πετροβολούν.

Αντέξαμε απέναντι σε θηρία. Δεν μας φοβίζουν οι ψείρες…

Είμαστε και Σπαρτιάτες και Είλωτες!

            «Σπαρτιάτες» γιατί μάθαμε να πολεμάμε.

            Και «Είλωτες» γιατί μάθαμε να υπομένουμε…        

Και δεν έχουμε πει ακόμα την τελευταία μας λέξη…

http://ysterografa.gr

Διπλή διαπραγμάτευση για Σαμαρά στις Βρυξέλλες

REPORTER | 

Share on facebookShare on googleShare on printShare on bloggerMore Sharing Services
0

Συνάντηση με τον πρόεδρο του Eurogroup, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, είχε σήμερα το απόγευμα ο Αντώνης Σαμαράς, με βασικό αντικείμενο συζήτησης την εκταμίευση των δόσεων των δανείων προς την Ελλάδα.

 Ο Πρωθυπουργός το πρωί είχε συναντηθεί με τον Πρόεδρο της ΕΕ, Χέρμαν Βαν Ρομπάι, στο πλαίσιο των προ της Συνόδου Κορυφής διμερών επαφών με τους ευρωπαίους ηγέτες, για το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο της περιόδου 2014-2020. Σε αυτή τη συνάντηση το παρών έδωσε και ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζοζέ Μπαρόζο.

Σύμφωνα με όσα αναφέρουν κυβερνητικές πηγές  ο Αντώνης Σαμαράς διαπραγματεύεται σε… διπλό ταμπλό στις Βρυξέλλες. Η ελληνική πλευρά προσπαθεί να μετατρέψει το «μειονέκτημα» σε «πλεονέκτημα», προβάλλοντας ως επιχείρημα ότι τα κοινοτικά κονδύλια θα βελτιώσουν το δείκτη ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας και θα συμβάλλουν θετικά στην προσπάθεια για να γίνει βιώσιμο το ελληνικό χρέος. Η κυβέρνηση ευελπιστεί ότι αυτό το επιχείρημα θα μπορούσε να αμβλύνει τη διάσταση απόψεων ανάμεσα στην ευρωζώνη και το ΔΝΤ.

 Σε ό,τι αφορά τη διαπραγμάτευση για τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό της περιόδου 2014-2020, κυβερνητικές πηγές ανέφεραν ότι βάσει των προτάσεων Ρομπάι, στην Ελλάδα αντιστοιχούν 11,2 δισ. ευρώ από τα Διαρθρωτικά Ταμεία και από το Ταμείο Συνοχής. Επιπλέον, τα κονδύλια για την αγροτική ανάπτυξη θα είναι της τάξεως των 3 δισ. ευρώ. Σημείωσαν, ωστόσο, ότι το συνολικό ποσό που θα λάβει η Ελλάδα από τα κοινοτικά κονδύλια της επόμενης επταετίας εξαρτάται από τρεις παραμέτρους οι οποίοι παραμένουν ακόμη άγνωστοι: από το συνολικό ποσό των δαπανών για την ΕΕ, από το ποσό που θα διατεθεί για την πολιτική Συνοχής και από το αν θα επιτευχθεί συμφωνία σε αυτή τη Σύνοδο Κορυφής.

 Πάντως και από ελληνικής πλευράς θεωρείται δύσκολη η επίτευξη συμφωνίας για τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό, τονίζοντας ότι οι διαφορές μεταξύ των χωρών-μελών είναι μεγάλες.

http://ysterografa.gr

Έλεγχοι σε μεγάλες περιουσίες από Στουρνάρα

ΣΟΦΙΑ ΔΗΜΤΣΑ |

Share on facebookShare on googleShare on printShare on bloggerMore Sharing Services0

Έκρηξη σημείωσαν τον Οκτώβριο τα ληξιπρόθεσμα χρέη των φορολογουμένων προς το Δημόσιο, που σημείωσαν αύξηση 865 εκατ. ευρώ μέσα σε ένα μόλις μήνα.

Στο διάστημα Ιανουαρίου-Οκτωβρίου εκτινάχθηκαν στα 11,025 δισ. ευρώ , έναντι 10,169 δισ. ευρώ στο εννεάμηνο Ιανουαρίου-Σεπτεμβρίου. Το σύνολο των ληξιπρόθεσμων χρεών προς το Δημόσιο ανέρχεται σε 54,59 δισ. ευρώ, με τα 43,565 δισ. ευρώ  να έχουν καταστεί ληξιπρόθεσμα μέχρι την 31η Δεκεμβρίου του 2011.

Σε μια προσπάθεια να τονωθούν τα έσοδα το υπουργείο Οικονομικών με απόφαση του υπουργού Γιάννη Στουρνάρα, αναθέτει τον έλεγχο των φορολογουμένων με πολύ υψηλά εισοδήματα και ακίνητη περιουσία στο Διαπεριφερειακό Ελεγκτικό Κέντρο (ΔΕΚ) Αθηνών, το οποίο θα αναλάβει να κάνει στοχευμένους ελέγχους σε:

• Φορολογουμένους των οποίων η αξία της ακίνητης περιουσίας, μαζί με του/της συζύγου και των προστατευόμενων τέκνων, κατά τον Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος, υπερβαίνει κατά την 1.1.2009 το ποσό των δύο εκατομμυρίων (2.000.000,00) ευρώ.
• Φορολογουμένους με ετήσια δαπάνη διαβίωσης, σύμφωνα με το άρθρο 16 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος που προκύπτει από τις δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος του οικονομικού έτους 2012, η οποία υπερβαίνει το ποσό των εκατόν πενήντα χιλιάδων (150.000,00) ευρώ.

Φορολογουμένους που πραγματοποίησαν κατά το οικονομικό  έτος 2012 δαπάνες άνω των τετρακοσίων χιλιάδων (400.000,00) ευρώ καθώς και φορολογουμένους που κατά το ίδιο οικονομικό έτος δαπάνησαν για αγορά ή ανέγερση ή χρηματοδοτική μίσθωση ακινήτων, πάνω από πεντακόσιες χιλιάδες (500.000,00) ευρώ».

http://ysterografa.gr

Ο Νεύτωνας κρατούσε σημειώσεις στα αρχαία ελληνικά!

Πρόσφατα δημοσιεύτηκαν στον διαδικτυακό τόπο του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ οι σημειώσεις του 'Αγγλου Σερ Ισαάκ Νεύτωνα.Το αξιοσημείωτο είναι ότι πολλές από αυτές είναι γραμμένες στα αρχαία ελληνικά! Ο Νεύτωνας,όπως και πολλοί επιστήμονες της εποχής,προφανώς...
είχε πολύ καλή γνώση της αρχαίας ελληνικά ,ώστε να μπορεί να διαβάζει τα έργα των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων στο πρωτότυπο.Μάλιστα λέγεται ότι όχι μόνο επηρρεάστηκε από αυτούς στο έργο του αλλά και σε κάποια σημεία τους αντέγραψε,παρουσιάζοντάς τα ως δικές του θεωρίες.Όπως έλεγε και ο ίδιος: ''Φίλος μου είναι ο Πλάτωνας,φίλος είναι και ο Αριστοτέλης,αλλά ο μεγαλύτερος φίλος μου από όλους είναι η αλήθεια.'' Κάτι ανάλογο συνέβη και με άλλους επιστήμονες του Μεσαίωνα οι οποίοι απλά ξανακάλυψαν θεωρίες αρχαίων παρουσιάζοντάς τες ως δικές.Λίγοι ήταν αυτοί στη Δύση που εκείνη την εποχή μπορούσαν να διαβάσουν αρχαία ελληνικά,οπότε τα περισσότερα αρχαιοελληνικά έργα αγνοούνταν. Η γνώση που είχε ο Νεύτωνας των αρχαίων ελληνικών προφάνως ήταν προχωρημένη,γεγονός που μαρτυρούν και πολλές από τις αρχαιοελληνικές σημειώσεις του.Είναι γραμμένες στη μικρογράμματη ελληνική γραφή και χρησιμοποιούνται τόνοι και πνεύματα. Ο Νεύτωνας,ως πολύ μορφωμένος και έξυπνος επιστήμονας που ήταν εκτός από τα ελληνικά και τα αγγλικά βέβαια ,κρατούσε σημειώσεις και στα λατινικά.

xorisoria.org

Έκανε “μεροκάματα” για τη Χρυσή Αυγή!

ΧΡΙΣΤΙΑΝΑ ΧΟΡΛΙΑΦΑΚΗ |

Share on facebookShare on googleShare on printShare on bloggerMore Sharing Services1

Ένας 22χρόνος άνδρας πατέρας ενός παιδιού συνελήφθη όταν διαπιστώθηκε ότι μετέφερε μολότοφ και φυσίγγια με το αυτοκίνητο του. Ο νεαρός άνδρας σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Καθημερινή», ομολόγησε ότι στόχος του ήταν να πυρπολήσει αυτοσχέδιο τζαμί στο Βόλο και μάλιστα ισχυρίστηκε ότι ενεργούσε κατ΄ εντολή της Χρυσής Αυγής, που κατά καιρούς του εξασφάλιζαν  μεροκάματα σε χωράφια.

Μαζί με τον 22χρονο συνελήφθησαν και άλλα δύο άτομα, 21 και 26 ετών, που όμως αθωώνονται με την κατάθεση του νεαρού που υποστήριξε ότι δε γνώριζαν ότι στο αυτοκίνητό του μετέφερε βόμβες μολότοφ.

Σε έρευνα που διενέργησε η αστυνομία στο σπίτι τους βρέθηκαν εφημερίδες της Χρυσής Αυγής, φυλλάδια και φέιγ βολάν με προπαγανδιστικό υλικό του κόμματος, ενώ όπως ανακοίνωσε η ΕΛ.ΑΣ. κατασχέθηκαν επίσης δύο μαχαίρια, κουκούλες και κενά μπουκάλια μπίρας.

Στελέχη της Χρυσής Αυγής Μαγνησίας, πάντως, απαντώντας σε ερώτηση της εφημερίδας, διέψευσαν ότι οι συλληφθέντες είχαν οποιαδήποτε σχέση με το κόμμα.

Ο δικηγόρος του 22χρόνου ανέφερε ότι εξασφάλιζε έτσι 5-10 μεροκάματα που χρειαζόταν για να συντηρήσει την οικογένεια του.

http://ysterografa.gr

Οι Γερμανοί κήρυξαν τον πόλεμο;

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ

   Πέμπτη 22 Νοεμβρίου 2012

Το τηλεγράφημα του Reuters δεν αφήνει καμία αμφιβολία για την κρισιμότητα της κατάστασης στην Ευρώπη. Το ευρώ, λέει, βρίσκεται χαμηλότερα από τις αρχές του 2009 όταν η κρίση ήταν στο απόγειο της. Οι Γερμανοί, για άλλη μια φορά, κατάφεραν να γυρίσουν το χρόνο πίσω. Με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ανθρωπότητα, την Ευρωπη, την Ελλάδα, τον καθένα μας ξεχωριστά.

Οι Γερμανοί κήρυξαν τον πόλεμο; Υπάρχουν απόψεις που λένε ότι βρισκόμαστε στην κορύφωση του τρίτου μεγάλου πολέμου. Και τις υποστηρίζουν εκείνοι που, όχι αδικαιολόγητα, βλέπουν τις ΗΠΑ να μπαίνουν στον πόλεμο και να συγκρούονται μέχρι τέλους με τη Γερμανία.
Πολύ πιο καθημερινά, όμως, όλοι οι άλλοι βλέπουμε πως οι Γερμανοί πολιτικοί, τουλάχιστον αυτοί που παίρνουν τις αποφάσεις, δείχνουν να μην έχουν διδαχθεί τίποτα απο την Ιστορία.
Η Γερμανία, δεκαετίες μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο πέρασε από την ήττα στην ανάπτυξη και στην ενοποίηση. Προχώρησε με σιδερένια πειθαρχία και έφθασε στην κορυφή της Ευρώπης. Το πέτυχε με την ισχυρή θέληση και αυτοθυσία των πολιτών της, αλλά δεν ηταν μόνη της.

Οι νικητές του πολέμου τη στήριξαν με κονδύλια και τεχνογνωσία. Και το εγχείρημα της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, που εξελίχθηκε σε Ευρωπαϊκή Ένωση, της έδωσε τη δυνατότητα να ξαναπάρει θέση ηγέτιδας δύναμης στον πολιτισμένο κόσμο.

Όλα αυτά, βεβαίως, είναι πίσω μας. Τώρα η Γερμανία είναι η πιο ισχυρή οικονομία της Ευρώπης -μιας Ευρώπης που βρίσκεται σε παρατεταμένη κρίση- και λύνει και δένει. Η πολιτική ηγεσία της εκτιμά πως μπορεί μόνη της να βάζει τους κανόνες, αγνοώντας απόψεις και ευαισθησίες των εταίρων και συμμάχων της (όπως οι Γάλλοι και οι Ιταλοί) και συγχρόνως να συμπεριφέρεται με περιφρόνηση στους λαούς που εξαρτώνται απο την ισχύ τους.

Το πιο κραυγαλέο παράδειγμα σε αυτή την υπόθεση είναι η στάση τους απέναντι στην Ελλάδα.
Η φθηνή ρητορική ¨κατά των Ελλήνων τεμπέληδων της εύφορης κοιλάδας¨, που ανέπτυξε η γερμανική πολιτική ηγεσία κατά την πρώτη περίοδο της κρίσης κόστισε, τελικά, στην ίδια τη Γερμανία. Πέρα από το γεγονός ότι οι ίδιοι πολιτικοί καλούνται, πλέον, να δικαιολογήσουν τη μεταστροφή τους απέναντι στους Έλληνες (που μέσα σ’ ένα καλοκαίρι από «τεμπέληδες» μεταμορφώθηκαν σε ανθρώπους που υποφέρουν), υπάρχουν πάντα τα αμείλικτα αριθμητικά δεδομένα.

Στη Γερμανία η βιομηχανική παραγωγή πέφτει και αυτό οφείλεται, κυρίως, στην κρίση του Νότου. Οι …τεμπέληδες φτώχυναν απότομα και δεν αγοράζουν. Και η Κίνα είναι ακόμη μακρυά απο τα δυτικά καταναλωτικά πρότυπα. Ακόμη και οι πιο σκληροί, όπως ο Σόιμπλε, ξέρουν την αλήθεια: αν καταστραφούν οι Νότιοι, η Γερμανία δεν θα είναι πια ούτε τόσο ισχυρή ούτε τόσο πλούσια.

Τι κάνουν απέναντι σ’ αυτό το δεδομένο; Δείχνουν να το βλέπουν ως ευκαιρία να επικυριαρχήσουν. στην Ευρώπη. Έχουν τα λεφτά, γράφουν τους κανόνες και πιέζουν ως το τέλος, με στόχο να επιβάλουν τη νέα τάξη -άνευ όρων. Αν το σενάριο βγει, η Γερμανία θα κερδίσει για πρώτη φορα τον πόλεμο. Επειδή, όμως, το σενάριο πρέπει να εφαρμοσθεί σε λαούς μήπως και σκοντάψει…
Μήπως, δηλαδή, ακόμη και οι πιο ένθερμοι υποστηρικτές της Ευρωπαϊκής ιδέας κάνουν πίσω μπροστά στη μεταμόρφωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε Γερμανική Ένωση;
Μήπως οι λαοί δεν αντέξουν άλλες θυσίες χωρίς αντίκρυσμα και περάσουν απο την αυτοσυγκράτηση στην απόγνωση και, τελικά, επικρατησουν εκείνοι που επενδύουν στην καταστροφή;
Μήπως σε αυτό τον πόλεμο η Γερμανία έχει ήδη ρίξει την ατομική βόμβα και περιμένει, όχι μόνο απο τους Νότιους, αλλά και από τους Γάλλους και τους Ιταλούς και τους Ισπανούς να συνθηκολογήσουν;

Μπροστά σε όλο αυτό οι ΗΠΑ θα μείνουν αμέτοχες, ειδικά τώρα που η κυβέρνηση Ομπάμα έχει ανανεωμένη εντολή; Αν εμπλακούν τι θα περισώσουν και με ποιους όρους; Θα έχουμε, εν τω μεταξύ, διατηρήσει υποτυπώδη κοινωνική ειρήνη στην Ελλάδα ή ο ένας θα εξοντώνει τον άλλο ξεκαθαρίζοντας τωρινούς και παλιούς λογαριασμούς; Κανένας δεν μπορεί να είναι βέβαιος για τίποτα, ειδικά τώρα που η ψυχραιμία και η υπομονή δεν είναι της μόδας, οι φιλήσυχοι καθημερινοί άνθρωποι δεν καταγράφονται απο τα κοινωνικά μέσα και δεν έχουν να διηγηθούν ηρωικές ιστορίες -μόνο δουλεύουν και περιμένουν…

ΥΓ: Σε ανύποπτο χρόνο ο Τόμας Κρούγκμαν έγραψε στη στήλη του ότι το ευρώ δεν είναι μόνο νόμισμα: είναι η αιτία που στην Ευρώπη παραμένουν στο τιμόνι μετριοπαθείς πολιτικές ηγεσίες. Μια κατάρρευσή του θα σημάνει την άνοδο των άκρων και η Ευρώπη δεν θα είναι πια αυτή που ξέρουμε και αγαπάμε.

Βεβαίως, όλα αυτά είναι ψιλά γράμματα για τον κ. Σόιμπλε που το βράδυ της Δευτέρας τορπίλισε τη συμφωνία με το επιχείρημα ότι δεν μπορεί η Ελλάδα να δανείζεται φθηνότερα απο τη Γερμανική Τράπεζα Επενδύσεων. Έτσι ξεκίνησε άλλος ένας γύρος στο ταγκό του θανάτου. Και μένουν μόνο λίγα βήματα για να φύγουμε απο το γκρεμό ή να πέσουμε αγκαλιά με τους Γερμανούς …συμμάχους.

http://www.aixmi.gr

Γ. Πατούλης: «Να μην αφήσουμε κανένα ασθενή να πεθάνει λόγω χρημάτων»!

«Το ιατρικό σώμα να μην αφήσει κανέναν ασθενή να πεθάνει επειδή δεν έχει χρήματα» - Μήνυμα του Προέδρου του ΙΣΑ κου Πατούλη στο 28ο Πανελλήνιο Συνέδριο Χειρουργικής και το Διεθνές Χειρουργικό Φόρουμ 2012:...
«Σε αυτή την οικονομική κρίση που ζούμε, σύσσωμο το ιατρικό σώμα καλείται να μην αφήσει κανέναν ασθενή να πεθάνει επειδή δεν έχει χρήματα» ήταν το μήνυμα που απέστειλε ο Πρόεδρος του ΙΣΑ κος Πατούλης κατά το χαιρετισμό του στο 28ο Πανελλήνιο Συνέδριο Χειρουργικής με το Διεθνές Χειρουργικό Φόρουμ 2012, παρουσία του Μητροπολίτη Μαραθώνος, του Πρόεδρου του ΠΙΣ κου Βλασταράκου, των προέδρων της Οργανωτικής Επιτροπής και καθηγητών κου Λιάπη όσο και του κου Τσίκου και του Προέδρου της Ιατρικής Σχολής Αθηνών, κου Δημόπουλου, του Ομότιμου καθηγητή της Χειρουργικής κου Σκαλκέα και πλήθους άλλων συνέδρων.

Το φετινό πανελλήνιο χειρουργικό συνέδριο σηματοδοτεί μαζί με το Διεθνές Χειρουργικό Φόρουμ 2012, τον πυλώνα ενημέρωσης και εκπαίδευσης στις σύγχρονες εξελίξεις της Χειρουργικής, μέσα από μια πλούσια θεματολογία που στοχεύει στη συνεχιζόμενη ιατρική εκπαίδευση των συναδέλφων χειρουργών και κυρίως της νέας γενιάς αυτών. «Σε μια περίοδο που η χώρα μας έχει μεγάλα ζητήματα να αντιμετώπιση, οφείλει η ιατρική κοινότητα να δώσει το καλύτερο της εαυτό, ώστε όλα τα μέλη της, είτε μέσα από το ΕΣΥ είτε το Πανεπιστήμιο να σκύψουν και να συμπαρασταθούν στον ανασφάλιστο που χρειάζεται την υγεία του αλλά δε την έχει.

Οφείλουμε ως Ιατρική Κοινότητα, ως Πανεπιστήμιο και ως Επιστημονικοί Φορείς να δώσουμε μία απάντηση για τους 6500 έλληνες γιατρούς που βρίσκονται στο εξωτερικό. Στο αδιέξοδο αυτό ευχαριστούμε την Ιατρική Σχολή Αθηνών που μαζί διοργανώνουμε ήδη από τον Οκτώβριο, μετεκπαιδευτικά μαθήματα για τους νέους γιατρούς μας, με ομιλητές σπουδαίους καθηγητές της Ιατρικής Σχολής Αθηνών, σε πρώτο κύκλο στα νεότερα της Παθολογίας και σε δεύτερο κύκλο στα νεότερα δεδομένα της Χειρουργικής, δίδοντας κύριο βάρος στην αντιμετώπιση του πολυτραυματία και την επείγουσα χειρουργική» Ο Πρόεδρος του ΙΣΑ κος Πατούλης μίλησε κατά το χαιρετισμό του για τις προσπάθειες του συλλόγου απέναντι στα αντιδεοντολογικά νομοθετήματα για ασθενείς και γιατρούς όπως το μέτρο της αποκλειστικής συνταγογράφησης βάσει δραστικής ουσίας και παράλληλα ανέπτυξε το κοινωνικό έργο του ΙΣΑ, μέσα από το Ιατρείο Κοινωνικής Αποστολής για τη στήριξη των ανασφάλιστων πολιτών.

 

www.markos.tv

http://tro-ma-ktiko.blogspot.gr

Μεταβολές στο χάρτη των βουλευτικών εδρών

• Εκτύπωση
• Αποστολή
• Φυλάξτε το
• Μέγεθος
• Ακούστε το

• 

Αλλαγές σε βουλευτικές έδρες επέφερε η τελευταία γενική απογραφή πληθυσμών του Μαΐου 2011, σύμφωνα με σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος, που κατατέθηκε στο Ε΄ Τμήμα τουΣυμβουλίου της Επικρατείας για νομοπαρασκευαστική επεξεργασία.

Σύμφωνα με το διάταγμα οι βουλευτικές έδρες κατανέμονται ως εξής: Α' Αθηνών 14, Β' Αθηνών 44, νομός Αττικής 15, Α' Πειραιώς 6, Β' Πειραιώς 8, νομός Αργολίδος 3, νομός 'Αρτης 3, νομός Δωδεκανήσου 5, νομός Ευρυτανίας 1, νομός Θεσπρωτίας 2, νομός Ιωαννίνων 5, νομός Καστοριάς 2, νομός Κέρκυρας 3, νομός Κιλκίς 3, νομός Κοζάνης 5, νομός Κυκλάδων 4, νομός Λακωνίας 3, νομός Λέσβου 3, νομός Λευκάδος 1, νομός Μαγνησίας 6, νομός Πιερίας 4, νομός Πρεβέζης 2, νομός Φθιώτιδος 5, νομός Φλωρίνης 2, νομός Χίου 2, νομός Αιτωλοακαρνανίας 7, νομός Αρκαδίας 3, νομός Αχαΐας 8, νομός Βοιωτίας 3, νομός Γρεβενών 1, νομός Δράμας 3, νομός Έβρου 4, νομός Ευβοίας 6, νομός Ζακύνθου 1, νομός Ηλείας 5, νομός Ημαθίας 4, νομός Ηρακλείου 8, νομός Α' Θεσσαλονίκης 16, νομός Β' Θεσσαλονίκης 9, νομός Καβάλας 4, νομός Καρδίτσης 4, νομός Κεφαλληνίας 1, νομός Κορινθίας 4, νομός Λαρίσης 8, νομός Λασιθίου 2, νομός Μεσσηνίας 5, νομός Ξάνθης 3, νομός Πέλλης 4, νομός Ρεθύμνης 2, νομός Ροδόπης 3, νομός Σάμου 1, νομός Σερρών 6, νομός Τρικάλων 4, νομός Φωκίδος 1, νομός Χαλκιδικής 3 και νομός Χανίων 4.

Πηγή: ΑΜΠΕ

Οι "ληστές" που ακούνε στο όνομα "συνδικαλιστές"…

1) Οι ληστές που ακούνε στο όνομα συνδικαλιστές…

Μέχρι πριν δυο-τρία χρόνια το λιμάνι του Πειραιά το «κυβερνούσε» και το εκμεταλλευόταν μια δράκα προνομιούχων πελατών της κομματοκρατίας, στο όνομα της δημόσιας περιουσίας και των συμφερόντων του λαού.

Η «αριστοκρατία» της πελατοκρατίας στο λιμάνι «καθάριζε» μισθούς
100 και 120.000 ευρώ και δούλευε όποτε και αν είχε κέφια…

Όταν ξεκίνησε η διαδικασία της πώλησης του ενός προβλήτα στη COSCO έγινε επανάσταση. Ο Γιώργος, η Λούκα, ο Αλέξης και η Αλέκα «ευλόγησαν» πολλές φορές το δίκαιο αγώνα της «αριστοκρατίας» των πελατών τους…

Ξεκίνησαν απεργίες και το λιμάνι έκλεισε για μήνες κάνοντας το βίο αβίωτο σε επιχειρήσεις, εξαγωγικές και εισαγωγικές. Αναγκάστηκαν να ξεφορτώνουν τα φορτία σε άλλα λιμάνια και να μεταφέρουν τα προϊόντα οδικώς αυξάνοντας το κόστος.

Παρτίδες προϊόντων καταστράφηκαν, επιχειρήσεις έκλεισαν και άλλων η θέση επιδεινώθηκε για κλείσουν αργότερα.

Κανείς δεν νοιάστηκε για τους πληβείους του ιδιωτικού τομέα που έχασαν τη δουλειά και το πενιχρό μεροκάματο. Οι προστάτες του λαού τα έδιναν όλα για τη δράκα της συνδικαλιστικής και πολιτικής πελατείας που εμφάνιζε τη πάλη για τα αδίκως κεκτημένα σε βάρος της κοινωνίας, σαν αγώνα υπέρ βωμών και εστιών του λαού και της εθνικής κυριαρχίας…

Η Λούκα και ο Γιώργος υπόσχονταν επανακρατικοποίηση όπως ακριβώς ο Αλέξης το υπόσχεται τώρα. Το «απόστημα» τον κοτζαμπάσηδων υποχώρησε, ο προβλήτας ιδιωτικοποιήθηκε…

Οι εργασίες στο λιμάνι αυξήθηκαν, ο Πειραιάς ξαναμπήκε στο χάρτη των διεθνών μεταφορών.

Προχθές η Cosco πέτυχε μια συμφωνία όλα τα προϊόντα της Hewlett Packard να προωθούνται σε όλη της Ευρώπη μέσω του Πειραιά και της Τραινοσέ.

Το λιμάνι του Ρότερνταμ, ένα από τα σημαντικότερα στον κόσμο, χάνει αυτή τη δουλειά από το Πειραιά. Το λιμάνι του Ρότερνταμ διαθέτει σημαντική συμμετοχή στο ΑΕΠ της Ολλανδίας, του Πειραιά είναι ανύπαρκτη ακόμη…

Το γεγονός πως ένας διεθνής κολοσσός όπως η Hewlett-Packard δεν πιστεύει πως ο Αλέξης Τσίπρας θα εθνικοποιήσει τα λιμάνια και την Τραινοσέ, αποτελεί ψήφο εμπιστοσύνης στο σενάριο της μη κατάρρευσης της χώρας.

Αποτελεί επίσης ψήφο εμπιστοσύνης για ένα καλύτερο μέλλον. Η HP κατασκευάζει τα προϊόντα της, όπως οι περισσότερες επιχειρήσεις όλων των κλάδων, στην Κίνα. Η Ευρώπη είναι μια μεγάλη αγορά και η ταχύτερη είσοδος για τις ευρωπαϊκές αγορές μετά την διώρυγα του Σουεζ είναι τα λιμάνια του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης.

Αν πετύχει το σχέδιο Cosco-HP σε λίγους μήνες θα ακολουθήσουν κι άλλες, ίσως δεκάδες επιχειρήσεις και η χώρα θα αποκτήσει μερίδιο στο διεθνές διαμετακομιστικό εμπόριο. Θα προκύψουν θέσεις εργασίας και έσοδα για το δημόσιο.

Η ειρωνεία της ιστορίας αυτής βρίσκεται στους Ολλανδούς που πληρώνουν μαζί με τους άλλους ευρωπαίους πολλά δισ. για τη σωτηρία της Ελλάδας, από την οποία χάνουν έσοδα, τα οποία δεν θα έχαναν αν η Ελλάδα πεταγόταν εκτός ευρωζώνης…

Υπό το πρίσμα αυτών των εξελίξεων γίνονται πιο «πικάντικα» τα δημοσιεύματα πριν λίγες εβδομάδες που έλεγαν πως η Άγγελα Μέρκελ άλλαξε άποψη για την παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ αφενός μεν από τις διαβεβαιώσεις Σαμαρά, αλλά κυρίως μετά το ταξίδι της στη Κίνα.

Η απόφαση της ΗΡ μαζί με εκείνη της Unilever να μεταφέρει την παραγωγή 110 προϊόντων σε νέες γραμμές στο εργοστάσιο της θυγατρικής Ελαϊδας στην Ελλάδα, καθώς και το ενδιαφέρον για ΔΕΠΑ-ΟΠΑΠ κόντρα στο κλίμα της τρομοκρατίας από τους «κοτζαμπάσηδες» της πελατοκρατίας, αποτελούν ενθαρρυντικές εξελίξεις.

Υπάρχουν και άλλοι που ψάχνουν για ευκαιρίες στη Ελλάδα. Σύντομα θα δούμε και άλλες ειδήσεις.

Αν τους επόμενους μήνες ενταθούν ανάλογες κινήσεις, η έξοδος από την κρίση χρεοκοπίας θα έχει ξεκινήσει. Όταν η Ελλάδα αλλάξει «πλεύση» έχει τα φόντα να αποτελέσει οικονομική «τίγρη» της Ευρώπης.

Η χώρα αυτή είναι τόσο αναξιοποίητη που εύκολα μπορεί να πάρει εμπρός. Πρέπει να προχωρήσει γρήγορα η καταπολέμηση της γραφειοκρατίας και της διαφθοράς και να δημιουργηθεί ένα φιλικό φορολογικό περιβάλλον. Οι εγχώριες μικρομεσαίες επενδύσεις είναι που θα δημιουργήσουν τις πολλές θέσεις εργασίας. Με αυτό το φορολογικό και ασφαλιστικό ο τομέας αυτός δεν κινείται.

Το στοίχημα των επόμενων μηνών είναι αν θα προκάνουμε να ολοκληρώσουμε τις μεταρρυθμίσεις πριν καταρρεύσουμε και μηδενίσει το κοντέρ των ψευδαισθήσεων του σοσιαλισμού χωρίς πόρους και παραγωγική μηχανή.

Η ιστορία του λιμανιού του Πειραιά δείχνει πως η συνδικαλιστοκρατία του δημοσίου αποτελεί τροχοπέδη στην ανάσυρση της χώρας από το «βούρκο».

2) Ξεκαθαρίζει η αγορά δυο ταχυτήτων…

Στην χρηματιστηριακή αγορά παρατηρείται πλέον σαφής διαχωρισμός μεταξύ τραπεζικών και των υπολοίπων μετοχών.

Την τελευταία εβδομάδα π.χ. οι τράπεζες έχουν γράψει μέσω του τραπεζικού κλαδικού δείκτη απώλειες 13% ενώ απέναντι ο κλαδικός δείκτης των πρώτων υλών γράφει κέρδη 13%. Στο ίδιο διάστημα οι απώλειες του Γενικού Δείκτη είναι οριακές.

Ο διαχωρισμός αυτός είναι λογικό πως θα συνεχιστεί. Ο μόνος τρόπος για να αντιστραφεί είναι οι παλαιοί μέτοχοι των τραπεζών να επιδιώξουν την άνοδο των μετοχών προκειμένου οι νέες μετοχές να βγούνε σε υψηλότερα επίπεδα και να υπάρξει μικρότερη διύλιση κεφαλαίων. Κάτι τέτοιο όμως δεν μοιάζει να φαίνεται εφικτό…

3)Στο επίκεντρο τα λιμάνια…

ΟΛΠ-ΟΛΘ: Οι μετοχές των λιμανιών ξεχώρισαν χθες με τη συμπεριφορά τους. Ο κλάδος φαίνεται από αυτούς που μπορούν να παίξουν πρωταγωνιστικό ρόλο στη συνέχεια…

Αν θέλει κάποιος να βγάλει συμπεράσματα για τις μελλοντικές προσδοκίες αν η Ελλάδα εξελιχθεί δε διαμετακομιστικό κέντρο, σενάριο που ενισχύθηκε τις τελευταίες μέρες θα πρέπει να μελετήσει τις κεφαλαιοποιήσεις και τα μεγέθη λιμανιών όπως του Ρότερνταμ του Αμβούργου, της Μασσαλίας…

4) Ο Χίτλερ ανέβηκε στη εξουσία όταν η ανεργία έφτασε το 30%

Ο Rees αναφέρεται στην υποδοχή της Άγκελα Μέρκελ στην Αθήνα, "στην καρδιά της οικονομικής κρίσης με ορισμένους Έλληνες διαδηλωτές να φορούν σβάστιγκες, για να καταγγείλουν την γερμανική ανάμειξη στα εσωτερικά της χώρας " και σημειώνει ότι είναι η "απόλυτη ειρωνεία" σε μία χώρα που φωνάζει κατά της Γερμανίας (εναντίον της οποίας πολέμησε στο παρελθόν), να "ενισχύεται η Χρυσή Αυγή που καταδιώκει τις μειονότητες".

5) Ένα γρήγορο ανέκδοτο...

Καλημέρα Κώστα,
Παντρεύεται ένας φίλος μου και του πρότεινα να βάλει λίστα γάμου στην εφορία!

Αφού έτσι κι αλλιώς, όλα τα λεφτά του εκεί θα πάνε, γιατί να μην έχει κάποια βοήθεια;

Τι Κωτσόβολος και Notos Home…

Πάνε αυτά, ‘last year’…

Του φάνηκε πολύ σωστό και συμφώνησε...

Καλή συνέχεια στη μέρα μας,

Μίλτος




www.capital.gr