Αντρέα Λοβέρδο, όταν θα κάνεις μπαλονάκι στην καρδιά, θα βάλεις ΣΤΕΝΤ από την ΙΝΔΙΑ;

Ο Αντρέας Λοβέρδος, κατάφερε μέσα σε δυο χρόνια, να γίνει ένας από τους πιο απεχθής υπουργούς της κυβέρνησης: τον ψέγουν και οι ασφαλισμένοι του πρώην δημοσίου και του ΤΕΒΕ για την ταλαιπωρία τους στο ΙΚΑ και στα δημόσια νοσοκομεία, αλλά και οι εργαζόμενοι στα δημόσια ιδρύματα! Ειδικά τώρα με τις απίστευτες δικαιολογίες που λέει για τα φασόν φάρμακα και το πόσο ...καλύτερα είναι από τα πρωτότυπα, είναι να του δίνεις το βραβείο ΟΣΚΑΡ! Εκεί να δεις ARTIST!

Δηλαδή κύριε υπουργέ, αν θα χρειαστείς εσύ να
βάλεις ...καλαμάκι στην καρδιά - χτυπάω ξύλο δηλαδή-στη βουλωμένη σου αρτηρία, το στέντ, εσύ θα βάλεις το ΙΝΔΙΚΟ που είναι φθηνότερο κατά εκατό ευρώ και δοκιμάστηκε σε καμιά τριανταριά ινδούς πολίτες και πήρε την ευρωπαική πιστοποίηση ή το ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ και το made in USA; Γιατί το ινδικό το βάζουν στα δημόσια νοσοκομεία ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ, ενώ τα άλλα στα ιδιωτικά...

Λίγο ακόμα και θα ζητήσει ειδικό δικαστήριο για τους προηγούμενους υπουργούς υγείας που ήταν τόσο σπάταλοι! Δεν θα του απαντήσεις ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΕ; Δεν θα του απαντήσεις ΝΙΚΗΤΑ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗ;

TaXalia

Ο Λοβέρδος και ο Βενιζέλος

ΜΑΡΙΚΑ ΛΥΣΙΑΝΘΗ

Πριν από μερικές μέρες, ο πάντα κατέχων διαπεραστικό πνεύμα Μίμης Ανδρουλάκης, διατύπωσε δημοσίως μια «πονηρή πρόταση»: Να τα βρουν ο Ευάγγελος Βενιζέλος με τον Ανδρέα Λοβέρδο, στα πρότυπα της προ σχεδόν 20ετίας συμφωνίας του Τόνι Μπλερ με τον Γκόρντον Μπράουν, για να αλώσουν την ηγεσία του Εργατικού Κόμματος της Μεγάλης Βρετανίας.

Ο άλλοτε θεωρητικός της Αριστεράς υπονοούσε ότι με μια τέτοια συμμαχία, το ΠΑΣΟΚ θα περνούσε στα χέρια τους. Και ενδεχομένως θα είχε πολιτικό μέλλον, που σήμερα… δεν διακρίνεται στον ορίζοντα. Υπονοούσε ακόμη ότι η αντιστοιχία με τους Βρετανούς Εργατικούς είναι συγκεκριμένη και ξεκάθαρη: Ο δικός μας… Γκόρντον Μπράουν είναι ο Ανδρέας Λοβέρδος, και θα πρέπει να υποχωρήσει μπροστά στις ικανότητες, τις φιλοδοξίες και το προβάδισμα του «Τόνι Μπλερ» Ευάγγελου Βενιζέλου.

Μετά από μερικές μέρες, ο Υπουργός Υγείας έσπευσε πρόθυμα να δεχτεί τον ρόλο που του προσέφερε απλόχερα ο Μίμης Ανδρουλάκης. Μόνο που η αφήγηση της Ιστορίας δεν σταματάει εδώ. Αυτό που δεν είπε ο Μίμης, είναι ότι ο Τόνι Μπλερ «ξεγέλασε» τον Γκόρντον Μπράουν. Και ενώ η συμφωνία τους προέβλεπε δυο θητείες για τον Μπλερ στην πρωθυπουργία, ο άλλοτε θεωρητικός του κοινωνικού κέντρου, παρέμεινε στον αριθμό 10 της Ντάουνινγκ Στριτ, μέχρι εκεί που… δεν πήγαινε άλλο.

Το παραπάνω ιστορικό παράδειγμα δεν είναι φυσικό αυτονόητο, ούτε πιθανό να επαναληφθεί με την περίπτωση Βενιζέλου-Λοβέρδου. Πέραν της διακριτής προσωπικής κουλτούρας και ευθυκρισίας των πρωταγωνιστών, οι εποχές έχουν αλλάξει. Το δίδυμο Μπλερ-Μπράουν κληρονόμησε ένα κόμμα το οποίο προερχόταν από διαδοχικές ήττες από τους Τόρις, είχε ωστόσο μια συμπαγή εκλογική βάση. Και την αντίστοιχη απήχηση.

Το σημερινό ΠΑΣΟΚ… δεν είναι κόμμα. Και πιθανότατα βαδίζει προς το να εκλέξει αρχηγό χωρίς… ακροατήριο. Η προσπάθεια που θα απαιτηθεί λοιπόν, φαντάζει θηριώδης. Γι’ αυτό και έχει ενδιαφέρον να απαντήσει το μέλλον, το όχι και τόσο μακρινό, ποια ακριβώς είναι η ατζέντα του Ανδρέα Λοβέρδου.

Statesmen.gr

Βενιζέλος ante portas…

ΡΩΜΥΛΟΣ ΚΟΜΝΗΝΟΣ

Στην επέτειο της εθνικής ταπείνωσης των Ιμίων, τότε που στην εξουσία βρισκόταν και πάλι μια κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με πρωθυπουργό τον Κώστα Σημίτη, δυο πολιτικά τέκνα του εκσυγχρονισμού, ο Ευάγγελος Βενιζέλος και ο Ανδρέας Λοβέρδος ανακοίνωσαν τη σύναψη πολιτικής συμμαχίας. Για να πάρουν το ΠΑΣΟΚ από τα χέρια του Γιώργου Παπανδρέου, το συντομότερο δυνατό. Και για να διαμορφώσουν το μέλλον του Κινήματος, όπως εκείνοι το οραματίζονται, χωρίς άλλους… ενδιάμεσους.

Δυο μέρες πριν την κρίσιμη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ, στην οποία οι βενιζελικοί «απειλούσαν» σε παρασκηνιακές συζητήσεις, ότι δεν θα διστάσουν να θέσουν θέμα νέου επικεφαλής, ο οποίος φυσικά θα αποκτήσει εκ των πραγμάτων προβάδισμα για την προεδρία του Κινήματος, ο Ανδρέας Λοβέρδος αποφάσισε να βάλει… στο ράφι τις προσωπικές φιλοδοξίες του.

Και να συνταχθεί με τον Ευάγγελο Βενιζέλο, τον πολιτικό στο πλευρό του οποίου βρέθηκε ως «υπαρχηγός» στην εσωκομματική μάχη του 2007, ήλπιζε ωστόσο ότι θα… προσπερνούσε, πέντε χρόνια αργότερα. Ένας Ανδρέας Λοβέρδος ο οποίος, στην πρόσφατη συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ είχε συνταχθεί με την πρόταση του Γιώργου Παπανδρέου, αφήνοντας εκτεθειμένο τον Ευάγγελο Βενιζέλο, μόνο απέναντι σχεδόν σε όλα τα κορυφαία στελέχη του Κινήματος.

Στην αποψινή συνάντηση που είχαν σημειολογικά στο υπουργείο Οικονομικών, για να καταδειχθεί το προβάδισμα Βενιζέλου, ο Ανδρέας Λοβέρδος επιχείρησε να εξηγήσει την… απότομη αλλαγή πορείας των σχεδιασμών του, στη βάση της ανάγκης «να εγγυηθούν την ενότητα». Οι δυο τους. Υποστηρίζοντας μάλιστα ότι «η ενότητα θα μπορέσει να καλύψει τη σημερινή έλλειψη ηγεσίας».

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος από την πλευρά του, μίλησε ως… αυριανός Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Αναφερόμενος στην εθνική κρίση, τις εθνικές προτεραιότητες, αλλά και την πολιτική ανάγκη επιβίωσης του ΠΑΣΟΚ. Ακυρώνοντας έτσι όσα διέδιδαν ακόμη και βουλευτές που ανήκουν στον κύκλο επιρροής του, περί αυτόνομου εγχειρήματος.

Βενιζέλος και Λοβέρδος επιχειρούν σήμερα να ολοκληρώσουν αυτό που άφησαν ημιτελές το 2007. Μόνο που τότε απέναντί τους βρέθηκε το «όλον ΠΑΣΟΚ», το οποίο στοιχήθηκε πίσω από τον Γιώργο Παπανδρέου. Στη σημερινή συγκυρία, είναι δύσκολο να βρεθεί ένας αντίστοιχος συσπειρωτικός πόλος, ώστε να σταματήσει τον Ευάγγελο Βενιζέλο και τον Ανδρέα Λοβέρδο, οι οποίοι είχαν στο πλευρό τους το 2007 και το εκσυγχρονιστικό μπλοκ. Εκτός κι αν μας περιμένουν κι άλλες εκπλήξεις.

Statesmen.gr

Λοβέρδος: Κινδυνεύει η κυβέρνηση, εάν πειράξετε τον Παπανδρέου για την ΕΛΣΤΑΤ!

κλικ στην εικόνα για να μεγαλώσει

«Όποιος επιχειρήσει να πειράξει τον κ. Παπανδρέου, θα μετατρέψει τη χώρα σε μία χώρα στην οποία υπάρχει μακελειό»,είναι η φράση προειδοποίησης του Ανδρέα Λοβέρδου προς τη Ν.Δ για την πιθανότητα να εγείρει θέμα ειδικού δικαστηρίου για τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ και τη δικογραφία της ΕΛΣΤΑΤ. Μιλώντας στο MEGA ο υπουργός Υγείας με σαφήνεια διατύπωσε την άποψη ότι κινδυνεύει η κυβέρνηση Παπαδήμου, σε περίπτωση που επιχειρηθεί άμεσα, δηλαδή στη Βουλή, η πολιτική αποδόμηση του Γιώργου Παπανδρέου:

«Όποιος επιχειρήσει να πειράξει τον κ. Παπανδρέου, θα μετατρέψει τη χώρα σε μία χώρα στην οποία υπάρχει μακελειό. Όποιος επιχειρήσει πολιτικά να τον προσβάλει με διάφορα θέματα που αφορούν την πολιτική του, τις επιλογές του, τα ποινικά, η χώρα θα αλλάξει πορεία: Από εκεί που πηγαίνει προς το να μην γονατίσει, θα γίνει μακελειό» είπε χαρακτηριστικά ο κ. Λοβέρδος.

Μάλιστα έδωσε συνέχεια στην εχθρική μεταχείριση που επιφύλαξαν ο υπουργός Δικαιοσύνης και το ΠΑΣΟΚ προς τον οικονομικό εισαγγελέα Γρ. Πεπόνη, που συμπεριέλαβε στη δικογραφία την ανάγκη διερεύνησης τυχόν ευθυνών των τέως πρωθυπουργού και υπουργού Οικονομικών. Είπε ο κ. Λοβέρδος: «Όφειλε ο εισαγγελικός λειτουργός, όταν υπάρχει μία καταγγελία ενός πολίτη και ακούγεται το όνομα κάποιου που είναι υπουργός, να σταματά επί τόπου, γιατί απαγορεύεται να κάνει αξιολόγηση, γιατί αλλιώς παραβιάζει το Σύνταγμα και τις κείμενες νομοθεσίες, και να αποστείλει το φάκελο στη Βουλή η οποία και θα κρίνει».

Ενώ ο υπουργός Υγείας προειδοποιεί ότι τα περί «κάθαρσης» και «όλα στο φώς» δεν μπορούν να αφορούν στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, η πρώην υπουργός και κορυφαίο στέλεχος του κινήματος Βάσω Παπανδρέου, ευθέως υποστηρίζει ότι «ο ένας κρατάει τον άλλον και δεν μπαίνει κανείς φυλακή»...

Μιλώντας στην “Real News” η κ. Παπανδρέου θέτει θέμα ατιμωρησίας και των πολιτικών που πλούτισαν ξαφνικά και σημειώνει: «Ποιος κρατάει ποιόν; Ο ένας κρατάει τον άλλον και δεν μπαίνει κανείς φυλακή». Ασκεί κριτική ότι ατιμωρησία υπήρχε και με τη διακυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου, ενώ ζητά ουσιαστικό έλεγχο των «πόθεν έσχες» των πολιτικών, ειδικά όσων έχουν χρηματίσει υπουργοί.   

Στον αντίποδα, πιο διαλλακτικός από την σκληρή ανακοίνωση του κ. Μιχελάκη εμφανίστηκε ο πρώην υπουργός Οικονομικών, Γιάννης Παπαθανασίου, ο οποίος υπογράμμισε ότι «υπάρχουν ασφαλώς τεράστιες πολιτικές ευθύνες για τον χειρισμό της υπόθεσης του ελλείμματος και όλων όσων έγιναν, από την ημέρα των εκλογών», αλλά τάχθηκε κατά της ποινικοποίησης της πολιτικής ζωής τουλάχιστον την παρούσα περίοδο:
«Βεβαίως πρέπει να ερευνήσουμε τις έγινε και πώς έγινε, αν μη τι άλλο για να αποδοθεί η αλήθεια» πρόσθεσε ο κ. Παπαθανασίου, συμπληρώνοντας: «Εγώ δεν έχω κανένα λόγο να μην γίνουν εκατό χιλιάδες εξεταστικές. Αυτή τη στιγμή ας μείνουμε εδώ και ας αφήσουμε το τι έγινε πριν από 2,5 χρόνια. Βεβαίως πρέπει να ελεγχθεί, αλλά, επαναλαμβάνω, δεν πιστεύω εγώ προσωπικά ότι αυτή τη στιγμή που μιλάμε είναι το σημαντικότερο ζήτημα».

Σε δηλώσεις του ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δημ. Παπαδημούλης, αναφέρει πώς «οι ηγεσίες του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, αντί να κοκορομαχούν αποπροσανατολιστικά  στο βωμό φθηνών μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων, οφείλουν να αναγνωρίσουν και να αναλάβουν τις μεγάλες πολιτικές ευθύνες που έχουν και οι δύο. Τόσο για τα μεγάλα ελλείμματα, όσο και για τις μαγειρεμένες στατιστικές.

Η ελληνική βουλή οφείλει, εξετάζοντας σε βάθος όλα τα διαθέσιμα στοιχεία, να καταλογίσει τις προφανείς πολιτικές ευθύνες, διακρίνοντας τες προσεκτικά, χωρίς τα «χρωματιστά γυαλιά» της μικροκομματικής σκοπιμότητας, από τις ενδεχόμενες ποινικές  ευθύνες πολιτικών προσώπων».

Eklogika.gr

ΜΕ ΜΕΤΡΑ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΕΙ ΤΟΥΣ ΦΑΡΜΑΚΟΠΟΙΟΥΣ Ο ΛΟΒΕΡΔΟΣ

Έτοιμη να προχωρήσει την επόμενη εβδομάδα στη λήψη μέτρων είναι η ηγεσία του υπουργείου Υγείας, εάν τα φαρμακεία συνεχίσουν τη μη χορήγηση φαρμάκων στους ασφαλισμένους. «Στόχος αυτών των κινητοποιήσεων ήταν ο ΕΟΠΠΥ. Δηλαδή να μη γίνει μια μεγάλη μεταρρύθμιση η οποία ήδη εφαρμόζεται. Η δική μου προ εβδομάδος προειδοποίηση ήταν σαφής. Από δω και πέρα ο...
καθένας θα επανεξετάσει τη στάση του και σίγουρα από την επόμενη εβδομάδα θα πάρουμε τα μέτρα που πρέπει να πάρουμε για να είναι ο ασφαλισμένος εντάξει σε αυτά που χρειάζεται, στα θέματα της υγείας, σε αυτά που πολλές φορές έχουν και επείγουσα προτεραιότητα για τον ίδιο και για την οικογένειά του» δήλωσε ο υπουργός Υγείας, Ανδρέας Λοβέρδος.

Πρόσθεσε ακόμη ότι τα χρονοδιαγράμματα για την επίλυση των προβλημάτων είναι σαφή και ότι έχουν τηρηθεί κατά γράμμα οι δεσμεύσεις απέναντι στους φαρμακοποιούς, οι οποίοι, όπως είπε, καταταλαιπωρούν τα εκατομμύρια ασφαλισμένων σε ταμεία τα οποία πληρώνουν κανονικά τις οφειλές τους.

Fimotro

Ο Λοβέρδος σε ρόλο “Σημίτη του 2011″

ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΣΑΡΡΗΣ

Εδώ και μέρες είχε διαφανεί ότι ο Ανδρέας Λοβέρδος παίρνει το πολιτικό προβάδισμα από την «κίνηση των 3», και προκρίνεται ως εκείνος ο οποίος θα διεκδικήσει για λογαριασμό τους, την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Μια κίνηση που έχει αποκτήσει πρόσθετες ομοιότητες με το 1996 και την «ομάδα των τεσσάρων», που έφερε τον Κώστα Σημίτη στην πρωθυπουργία και εν συνεχεία στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, μετά τη διαφαινόμενη συστράτευση και του Ηλία Μόσιαλου.

Σήμερα, μερικές ώρες πριν την κρίσιμη ψηφοφορία στη Βουλή για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση, και ενώ οι ζυμώσεις στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ κορυφώνονται, για το πώς ακριβώς θα δρομολογηθεί η αποχώρηση του Γιώργου Παπανδρέου από το προσκήνιο, ο Υπουργός Υγείας κάνει και εμπράκτως το βήμα που τον φέρνει σε ρόλο «Σημίτη του 2011».

Με δήλωση την οποία κοινοποίησε, ο Ανδρέας Λοβέρδος περνάει στην αντίπερα όχθη. Και, επιχειρώντας να παρακάμψει την πολιτική συμφωνία που φαίνεται ότι υπάρχει ανάμεσα στον Γιώργο Παπανδρέου και τον Ευάγγελο Βενιζέλο, στέλνει ένα ξεκάθαρο πολιτικό τελεσίγραφο στον Πρωθυπουργό. Προειδοποιώντας ότι στην περίπτωση που δεν δρομολογηθούν άμεσα οι διαδικασίες για τη συγκρότηση κυβέρνησης συνεργασίας, δηλαδή αν δεν παραιτηθεί ο Γιώργος Παπανδρέου, ο ίδιος «δεν θα έχει σχέση με τις πολιτικές διεργασίες, ούτε και θέση μέσα σε αυτές».

Θυμίζοντας τη μετωπική σύγκρουση του Κώστα Σημίτη με τον Ανδρέα Παπανδρέου το 1995, που οδήγησε σε έξοδο του τότε «δελφίνου» από την κυβέρνηση, και του επέτρεψε μετά από μερικούς μήνες να «κληρονομήσει» το ΠΑΣΟΚ. Προβάλλοντας ως πολιτικό επιχείρημα αυτήν ακριβώς τη διαφωνία.

Πιο συγκεκριμένα, η ανακοίνωση του Ανδρέα Λοβέρδου, έχει ως εξής:

«Την Τετάρτη το βράδυ ζήτησα από τη Βουλή ως Υπουργός Υγείας στήριξη της πρότασης του Πρωθυπουργού για ψήφο εμπιστοσύνης της Εθνικής Αντιπροσωπείας προς την Κυβέρνηση. Την προηγούμενη μέρα στην συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου είχα υποστηρίξει με ένταση ότι το δημοψήφισμα με θέμα σχετικό τη συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου θα ήταν, ή θα ερμηνευόταν στην Ελλάδα, αλλά κυρίως διεθνώς, ως αμφισβήτηση της ένταξης της Ελλάδας στην Ευρωζώνη και ως αμφισβήτηση του ευρώ.

Στην χθεσινή συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου και αφού άκουσα την εισήγηση του Πρωθυπουργού με βάση την οποία: α) αποσύρουμε τα περί δημοψηφίσματος, β) δρομολογούμε τις διαδικασίες για κυβέρνηση εθνικής ενότητας και γ) ζητάμε ψήφο εμπιστοσύνης για να μην μείνει η χώρα με τα καυτά προβλήματά της για κάποιο χρόνο χωρίς κυβέρνηση και για να μετατραπεί η οικονομική κρίση σε χαοτική πολιτική κρίση. Ακούγοντας τον Πρωθυπουργό, τοποθετήθηκα, συμφωνώντας με την εισήγηση του προσθέτοντας, μεταξύ πολλών άλλων, πως η αναζήτηση συναινετικής πολιτικής λύσης θα προηγηθεί της ψηφοφορίας στη Βουλή, αλλά και αμέσως μετά από αυτή οι ενέργειες προς αυτή την κατεύθυνση θα γίνουν άμεσα και θα είναι αποτελεσματικές. Δεν νοείται είπα να θεωρηθεί πως υποκλέπτουμε την ψήφο της Βουλής για να γαντζωθούμε στις καρέκλες μας. Δηλαδή, είπα, δεν νοείται μετά την ψήφο εμπιστοσύνης να παραμένουμε ως Κυβέρνηση κάνοντας πως δεν καταλαβαίνουμε τι έχει συμβεί.

Δεν μπορεί να φύγει από το μυαλό μου ότι η λάθος πρωτοβουλία για το δημοψήφισμα έφερε την Ελλάδα στη θέση να της υπαγορευθεί ο χρόνος διεξαγωγής του δημοψηφίσματος, το ερώτημα του, αλλ ά και η συσχέτιση της απάντησης του λαού με την πτώχευση της χώρας. Δεν υπάρχουν λόγια για να αξιολογηθεί η περίσταση αυτή.

Επειδή ανάμεσα στην απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου και στην ομιλία του Πρωθυπουργού στην Ολομέλεια της Βουλής μεσολάβησε η συνεδρίαση της ΚΟ, στην οποία τίποτα σχετικό δεν αναφέρθηκε και ανησυχώντας για τις εξελίξεις που δεν σχετίζονται μόνο με την εσωτερική πολιτική κατάσταση, αλλά που αφορούν την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Ευρωζώνη και το ευρώ, συμπληρώνω το αίτημα για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης από τη Βουλή, στο οποίο προφανώς και εμμένω με τη δήλωσή μου πως αν δεν υπάρξουν αμέσως κινήσεις προς την κατεύθυνση της δημιουργίας κυβέρνησης εθνικής ενότητας, δεν θα έχω σχέση με αυτές τις πολιτικές διεργασίες ούτε θέση μέσα σε αυτές.

Ως γνωστόν σύμφωνα με το Σύνταγμα η παροχή ψήφου εμπιστοσύνης προς την Κυβέρνηση δεν δίνεται υπό προϋποθέσεις, ή ακυρωτικές αιρέσεις. Προφανώς και δεν θέτω προϋποθέσεις ως προς την ψήφο μου κάνω, όμως, γνωστό το πολιτικό σκεπτικό με βάση το οποίο λειτουργώ».

Statesmen.gr

Α. Λοβέδρος: «Κυβέρνηση εθνικής ενότητα, αλλιώς δεν θα έχω σχέση με αυτές τις πολιτικές διεργασίες ούτε θέση σε αυτές»

Ο υπουργός Υγείας, Ανδρέας Λοβέρδος, ανακοίνωσε τα εξής:
«Την Τετάρτη το βράδυ ζήτησα από τη Βουλή ως Υπουργός Υγείας στήριξη της πρότασης του Πρωθυπουργού για ψήφο εμπιστοσύνης της Εθνικής Αντιπροσωπείας προς την Κυβέρνηση. Την προηγούμενη μέρα στην συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου είχα υποστηρίξει με ένταση ότι το δημοψήφισμα με θέμα σχετικό τη συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου θα ήταν, ή θα ερμηνευόταν στην Ελλάδα, αλλά κυρίως διεθνώς, ως αμφισβήτηση της ένταξης της Ελλάδας στην Ευρωζώνη και ως αμφισβήτηση του ευρώ.
Στην χθεσινή συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου και αφού άκουσα την εισήγηση του Πρωθυπουργού με βάση την οποία: α) αποσύρουμε τα περί δημοψηφίσματος, β) δρομολογούμε τις διαδικασίες για κυβέρνηση εθνικής ενότητας και γ) ζητάμε ψήφο εμπιστοσύνης για να μην μείνει η χώρα με τα καυτά προβλήματά της για κάποιο χρόνο χωρίς κυβέρνηση και για να μετατραπεί η οικονομική κρίση σε χαοτική πολιτική κρίση. Ακούγοντας τον Πρωθυπουργό, τοποθετήθηκα, συμφωνώντας με την εισήγηση του προσθέτοντας, μεταξύ πολλών άλλων, πως η αναζήτηση συναινετικής πολιτικής λύσης θα προηγηθεί της ψηφοφορίας στη Βουλή, αλλά και αμέσως μετά από αυτή οι ενέργειες προς αυτή την κατεύθυνση θα γίνουν άμεσα και θα είναι αποτελεσματικές.
Δεν νοείται είπα να θεωρηθεί πως υποκλέπτουμε την ψήφο της Βουλής για να γαντζωθούμε στις καρέκλες μας. Δηλαδή, είπα, δεν νοείται μετά την ψήφο εμπιστοσύνης να παραμένουμε ως Κυβέρνηση κάνοντας πως δεν καταλαβαίνουμε τι έχει συμβεί. Δεν μπορεί να φύγει από το μυαλό μου ότι η λάθος πρωτοβουλία για το δημοψήφισμα έφερε την Ελλάδα στη θέση να της υπαγορευθεί ο χρόνος διεξαγωγής του δημοψηφίσματος, το ερώτημα του, αλλά και η συσχέτιση της απάντησης του λαού με την πτώχευση της χώρας. Δεν υπάρχουν λόγια για να αξιολογηθεί η περίσταση αυτή.
Επειδή ανάμεσα στην απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου και στην ομιλία του Πρωθυπουργού στην Ολομέλεια της Βουλής μεσολάβησε η συνεδρίαση της ΚΟ, στην οποία τίποτα σχετικό δεν αναφέρθηκε και ανησυχώντας για τις εξελίξεις που δεν σχετίζονται μόνο με την εσωτερική πολιτική κατάσταση, αλλά που αφορούν την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Ευρωζώνη και το ευρώ, συμπληρώνω το αίτημα για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης από τη Βουλή, στο οποίο προφανώς και εμμένω με τη δήλωσή μου πως αν δεν υπάρξουν αμέσως κινήσεις προς την κατεύθυνση της δημιουργίας κυβέρνησης εθνικής ενότητας, δεν θα έχω σχέση με αυτές τις πολιτικές διεργασίες ούτε θέση μέσα σε αυτές. Ως γνωστόν σύμφωνα με το Σύνταγμα η παροχή ψήφου εμπιστοσύνης προς την Κυβέρνηση δεν δίνεται υπό προϋποθέσεις, ή ακυρωτικές αιρέσεις. Προφανώς και δεν θέτω προϋποθέσεις ως προς την ψήφο μου κάνω, όμως, γνωστό το πολιτικό σκεπτικό με βάση το οποίο λειτουργώ.








www.kathimerini.gr

Προετοιμάζοντας το αύριο…

STATESMEN

Είναι δύσκολο να αντιληφθεί κανείς, τι ακριβώς ζητούν και επιδιώκουν οι τρεις «ετερόκλητοι» Υπουργοί της κυβέρνησης. Το κείμενό τους είναι «πολιτικό», ή συνιστά δημόσια απολογία, μπροστά στην αδυναμία της κυβέρνησης και των ιδίων, σ΄ έναν βαθμό, να επιτύχουν στα υπουργεία που διοικούν;

Αν το κείμενο αυτό είχε δει το φως της δημοσιότητας, πριν τις εκλογές του Οκτωβρίου 2009, ή ακόμη το πρώτο «αμαρτωλό» δεκάμηνο της Κυβέρνησης Παπανδρέου, θα είχε κάποια αξία, στο βαθμό που όλοι, ανεξαρτήτως που ανήκουμε, θα πιστεύαμε ότι πράγματι νέες ιδέες σωστές στη βάση τους, ανεφάρμοστες στην πράξη λόγω της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ, βγαίνουν μπροστά, και θα μας έδιναν ελπίδα.

Σήμερα, μας κάνουν να χαμογελάμε, με πικρία και απογοήτευση, επειδή η Κυβέρνηση –και αυτοί μαζί- έφεραν την ασθενούσα Ελλάδα στον πρόωρο θάνατο, αφού την πέρασαν από την εντατική, με λάθος θεραπεία.

Γιατί η κα Διαμαντοπούλου, έπρεπε να κάνει την «επανάστασή» της, ξεκινώντας από το χώρο των Πανεπιστημίων, της τριτοβάθμιας και μεταπτυχιακής παιδείας; Αυτό ήταν το πρόβλημα σήμερα; Αν η πανεπιστημιακή εκπαίδευση είναι κακή, πώς εξηγείται ότι διαχρονικά διαπρέπουν στο εξωτερικό οι Έλληνες, περισσότερο αυτοί που πήραν πτυχίο από ελληνικό πανεπιστήμιο και μετέβησαν στο εξωτερικό για μεταπτυχιακές σπουδές, λιγότερο –πολύ λιγότερο- αυτοί που ξεκίνησαν τις σπουδές τους εκτός Ελλάδος.

Η Ελλάδα, οι Έλληνες πάσχουν, πάνω απ΄ όλα, από έλλειψη παιδείας και κουλτούρας. Όχι γνώσεων. Πάσχουν από έλλειψη αστικής συμπεριφοράς και συνείδησης, ευγένειας και τρόπων, ανέχειας και σεβασμού, αλτρουισμού και αλληλεγγύης. Αν αυτά λυθούν, τότε –και μόνο τότε- η Ελλάδα θα αλλάξει. Πολιτισμός στο σπίτι, στους δρόμους. Μια τέτοια «μεταρρύθμιση» δεν θα ενοχλούσεκανένα προσωπικά ή επαγγελματικά, και η επιρροή της θα ήταν τεράστια στην κοινωνία.

Δεν θα είχαμε φαινόμενα «ανομίας», «έλλειψης συλλογικού συμφέροντος», «περιφρόνησης κάθε έννοιας δικαιοσύνης», «αντιδημοκρατικής και αντικοινωνικής συμπεριφοράς», «τυφλών τσαμπουκάδων», όπως καταγγέλλουν οι τρεις Υπουργοί στην κοινή τους παρέμβαση.

Δεν θα είχαμε όμως και την αναρχία των σκουπιδιών, των μέσων δημόσιας και ιδιωτικής κυκλοφορίας, την αναρχία στην υγεία, τα κλειστά πανεπιστήμια. Δεν θα είχαμε τους «ψευτοδιανοούμενους», τους πατέρες του έθνους, τους διαμορφωτές της κοινής γνώμης, το πολιτικό σύστημα, όπως λειτουργεί σήμερα.

Δεν θα είχαμε ανέργους, μισθοσυντήρητους κάτω από το όριο της φτώχειας, ανθρώπους σε απόγνωση, κρατικοσυντήρητους επιχειρηματίες, αδιάφορους δημόσιους λειτουργούς.

Καμιά λοιπόν πολιτική αξία δεν έχει το άρθρο των τριών Υπουργών, πλην ενός εσωκομματικού πάζλ, για τον επόμενο αρχηγό του ΠΑΣΟΚ. Μιμούνται τους Γάλλους σοσιαλιστές, που αφού φαγώθηκαν μεταξύ τους, είναι σήμερα το πρωί ενωμένοι για τη διεκδίκηση της εξουσίας.

Στη χώρα μας όμως, σήμερα, το πρόβλημα είναι πώς θα φύγει το ΠΑΣΟΚ από την εξουσία. Δεν μπορεί συγχρόνως, να θέλεις το ΠΑΣΟΚ και την πρόοδο της Ελλάδος. Είναι πλέον αντιφατικό.

Εκτός αν η χιλιοειπωμένη φράση τους «θα βουλιάξουμε όλοι μαζί ή θα σωθούμε όλοι μαζί» αφορά τους ίδιους. Το βέβαιο είναι, ότι για να σωθεί η Ελλάδα, πρέπει να βουλιάξει, και βουλιάζει, το ΠΑΣΟΚ και κάποιοι πρέπει να σωθούν.

Το επιβεβαιώνει εξάλλου ο Πρωθυπουργός τους, στην κυριακάτικη συνέντευξή του στο «Πρώτο Θέμα» και στο άρθρο του στην «Καθημερινή», που «ακύρωσαν» επικοινωνιακά οι τρεις Υπουργοί με την ανοιχτή επιστολή τους: «Το ΠΑΣΟΚ δεν έχει λόγο ύπαρξης», αν δεν αντιμετωπίσει την κρίση. Και δεν μπορεί να την αντιμετωπίσει.

Μήπως αυτός είναι ο στόχος της ανοιχτής «επιστολής»;

Statesmen.gr

Αυτό ήθελαν να προλάβουν οι τρείς; - Ετοιμάζεται πολιτική κίνηση ως τις 10/11

'Οπως αποκαλύπτει σήμερα η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ, είναι θέμα ημερών να εκδηλωθεί μια πολιτική πρωτοβουλία από ανθρώπους που βρίσκονται σήμερα εκτός βουλής και η οποία πιθανότατα θα ταράξει τα λιμνάζοντα νερά του κομματικού συστήματος. 

Σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», το αργότερο ώς τις 10 Νοεμβρίου διακεκριμένοι στον δημόσιο βίο πολίτες που κινούνται μεταξύ του ονομαζόμενου, κάποτε, εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ, αλλά και του φιλελεύθερου χώρου της Κεντροδεξιάς και οι οποίοι θεωρούν ότι η χώρα βρίσκεται σε πλήρες πολιτικό και κοινωνικό αδιέξοδο αναμένεται να προβούν στην κοινή ανακοίνωση μιας συγκροτημένης πολιτικής κίνησης.

Ανάμεσα σε αυτούς είναι και ο παραιτηθείς πρώην υπουργός κ. Γιώργος Φλωρίδης, ο οποίος πάντως ήδη από την προηγούμενη εβδομάδα διέψευσε κατηγορηματικά το ενδεχόμενο η συγκεκριμένη κίνηση να συνοδευθεί με την ανακοίνωση ενός νέου κόμματος. 

Μέχρι στιγμής τηρείται μυστικότητα ως προς τον πλήρη κατάλογο των ονομάτων που μετέχουν στην κίνηση, ενώ ο κ. Φλωρίδης σε όλες τις συνομιλίες του υπογραμμίζει ότι η δική του παρουσία καθ’ οιονδήποτε τρόπο δεν έχει ηγετικά χαρακτηριστικά. 

Θα μετέχουν εξίσου γνωστά αν όχι γνωστότερα πρόσωπα του κ. Φλωρίδη, όπως καθηγητές πανεπιστημίου, άνθρωποι που ενεργοποιούνται στην αγορά, πολίτες ενεργοί εκτός οργανωμένων κομμάτων, αλλά και διακεκριμένοι διανοούμενοι που έχουν τοποθετηθεί προσφάτως σε πολλές εκφάνσεις της παρατεινόμενης κρίσης με άρθρα, συνεντεύξεις ή ακόμη και με κοινές διακηρύξεις, όπως η πολυσυζητημένη ανοιχτή επιστολή των 32, «Τολμήστε».

Ας σημειωθεί τέλος ότι πληροφορίες που θέλουν και τον κ. Αλέκο Παπαδόπουλο να μετέχει ενεργά στην εν λόγω κίνηση διαψεύδονται κατηγορηματικά από τον ίδιο.

Πηγή

Αυτό ήθελαν να προλάβουν οι τρείς (βλ. δημοσίευμα)

 

http://citypress-gr.blogspot.com/2011/10/1011.html

Μανιφέστο-παρέμβαση Λοβέρδου, Διαμαντοπούλου, Ραγκούση

Βαρυσήμαντη πολιτική παρέμβαση πραγματοποιούν οι υπουργοί Αννα Διαμαντοπούλου, Ανδρέας Λοβέρδος και Γιάννης Ραγκούσης με κοινό τους άρθρο το οποίο φιλοξενούν στις προσωπικές του ιστοσελίδες. Οι 3 κορυφαίοι υπουργοί, στα πρότυπα της ομάδας των τεσσάρων που ανέδειξε τον Κώστα Σημίτη πρωθυπουργό, με την ενέργειά τους αυτή συγκροτούν ένα διακριτό ισχυρό πόλο μέσα στην κυβέρνηση και το ΠΑΣΟΚ με ορίζοντα τις μελλοντικές πολιτικές εξελίξεις.

Παράλληλα, σύμφωνα με εκτιμήσεις πολιτικών αναλυτών, η παρέμβασή αυτή προαναγγέλει μεγάλες εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ και την κυβέρνηση αφου, ανάμεσα στα άλλα, στοχεύει και στον διεμβολισμό του πολιτικού συστήματος.

Το μανιφέστο των τριών, επί της ουσίας επιχειρεί να ανατρέψει το ξεπερασμένο και αδιέξοδο πλέον πολιτικό σύστημα της μεταπολίτευσης και να διαμορφώσει νέες ισορροπίες τόσο στην κεντροαριστερά όσο και στο πολιτικό σκηνικό, γενικότερα.

Ενα από τα αιτήματα του μανιφέστου αυτού είναι και η προοπτική μιας κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας στην οποία θα συμμετέχουν προσωπικότητες της κεντροδεξιάς που δεν ταυτίζονται πλέον με την αδιέξοδη πολιτική της Νέας Δημοκρατίας.

Η κίνηση αυτή ενδέχται να έχει σαν στόχο και την περιθωριοποίηση των ηγεσιών ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. που έχουν πλέον εξελιχθεί σε μέρος του πολιτικού προβλήματος και όχι της λύσης του σημερινού αδιεξόδου που βιώνει η χώρα.

Δεν είναι ακόμα ξεκάθαρο ποιες θα είναι οι αντιδράσεις του Γιώργου Παπανδρέου. Φαίνεται πάντως ο ίδιος ο πρωθυπουργός να έχει διαμηνύσει στην ομάδα των τριών ότι αμέσως μετά τη σύνοδο κορυφής της 23ης Οκτωβρίου, όπου θα δοθεί λύση στο ελληνικό δημοσιονομικό πρόβλημα, θα προχωρήσει σε κυβέρνηση με ισχυρή παρουσία τεχνοκρατών προκειμένου να αντιμετωπίσει τα νεα δεδομένα μετά το κούρεμα του χρέους.

Αντιθέτως, η ομάδα των τριών φαίνεται να επιδιώκει μια κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας με τη συμμετοχή προσωπικοτήτων απ΄ όλο το υγιές φάσμα του πολιτικού κόσμου προκειμένου να αποκατασταθεί η ευρύτερη δυνατή συναίνεση στην αντιμετώπιση των μεγάλων προβλημάτων της χώρας. Στη λογική αυτή φαίνεται να μη χωράει ο Γιώργος Παπανδρέου.

Σε καθε περίπτωση οι εξελίξεις στην κυβερνητική πλειοψηφία θα είναι ραγδαίες και σίγουρα θα αναδιαταχθούν συνολικά οι ισορροπίες στην κεντροαριστερά και όχι μόνο.

Εδώ και πολύ καιρό η Αννα Διαμαντοπούλου, ο Ανδρέας Λοβέρδος και ο Γιάννης Ραγκούσης συνομιλούν ξεχωριστά με μια ομάδα βουλευτών που ξεπερνά, σύμφωνα με πληροφορίες, τους 35.

Η Αννα Διαμαντοπούλου συνομιλεί, ενδιεκτικά, με τον υφυπουργό και βουλευτή Αργολίδας Γιάννη Μανιάτη, τον Χρήστο Πρωτόπαπα την Εύη Χριστοφιλοπούλου, τον Μιχάλη Κατρίνη ενώ διατηρεί μακροχρόνια φιλική σχέση με τη Σοφία Γιαννακά.

Ο Γιάννης Ραγκούσης συνομιλεί με τους βουλευτές Ναντια Γιαννακοπούλου Οδυσσέα Βουδούρη, Θανάση Οικονόμου, Σϊμο Κεδίκογλου και άλλους.

Ο Ανδρέας Λοβέρδος συνομιλεί με τους Σούλα Μερεντίτη, Πυθαγόρα Βαρδίκο, Δημήτρη Λιντζέρη, Μιχάλη Τζελέπη, Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλο, Σοφία Γιαννακά, τον υφυπουργό Χρηστο Αηδόνη ενώ λέγεται ότι μια ομάδα βουλευτών που προέρχονται από το πάλαι ποτέ βενιζελικό στρατόπεδο στηρίζει πλέον τον υπουργό Υγείας.

Το πλήρες κείμενο της πολτικής παρέμβασης:

«Στη μεγάλη οικονομική κρίση που βιώνουμε, συναθροίζονται πολλές προϋπάρχουσες «υπο–κρίσεις», με βασικότερη όλων το συντεχνιασμό και την εκτεταμένη, αλλά και ιδιότυπη, ανομία, σε όλο το φάσμα της δημόσιας ζωής. Για δεκαετίες, μια σειρά αποφάσεων, επιλογών, κατευθύνσεων, προτεραιοτήτων και ιεραρχήσεων δεν υπήρξαν προϊόν δημοκρατικής σύνθεσης στην υπηρεσία του συλλογικού συμφέροντος. Αντίθετα, επρόκειτο για ωμή επιβολή του κορπορατισμού, όπως εκφραζόταν μέσα από την πρακτική δυναμικών μειοψηφιών. Ομάδες πίεσης επιδίωκαν, με το «έτσι θέλω», την εξυπηρέτηση των συμφερόντων συγκεκριμένων τμημάτων της κοινωνίας και διαμόρφωναν, με την ανοχή ή και την εύνοια του πολιτικού συστήματος, στα μέτρα τους τη δημόσια πολιτική. Το υψηλό κόστος αυτών των αποφάσεων για το κοινωνικό σύνολο δεν το προσμετρούσε κανένας, διότι η μεγάλη πλειοψηφία παρέμενε σιωπηλή, αφού πρόσκαιρα υπήρχαν τα περιθώρια του ανεξέλεγκτου δανεισμού και το πολιτικό σύστημα έκλεινε εύκολες και πάντως εκλογικά προσοδοφόρες συμφωνίες, χωρίς φυσικά κανένα σχεδιασμό, αλλά και την οποιαδήποτε συνείδηση των συνεπειών.
Μέσα από τέτοιου είδους κοινωνικο-πολιτικές διεργασίες, και με τη λογική «τα θέλουμε όλα δικά μας», φθάσαμε στην περιφρόνηση κάθε έννοιας Δικαιοσύνης και δημόσιου συμφέροντος και στη de facto επιβολή του κανόνα: κατάληψη στο σχολείο, και ενίοτε καταστροφή του, κατάληψη στο πανεπιστήμιο, διακοπή της λειτουργίας των μέσων μεταφοράς, της αποκομιδής των σκουπιδιών και προσβολή της δημόσιας υγείας, κατάληψη δημόσιων κτηρίων, ακόμη και υπουργείων, αποκλεισμοί λιμανιών και αεροδρομίων, και κατά τη διάρκεια της τουριστικής περιόδου, πράξεις και απειλές ακόμη και κατά της ζωής. Το σημαντικότερο όλων δε είναι, πως αυτή η εξαιρετικά αντιδημοκρατική και αντικοινωνική «κουλτούρα» και συμπεριφορά, επενδύθηκε με το μανδύα του προοδευτισμού και της επαναστατικότητας, για να κρύψει το πραγματικό πρόσωπο του συντεχνιακού συμφέροντος. Βαφτίστηκε «κοινωνία» η κάθε συντεχνία, ενώ στην πραγματικότητα οι κοινωνοί καλούνταν να πληρώσουν τα αιτήματα των συντεχνιών, που μόνιμα και σταθερά γίνονταν δεκτά. Οι λέξεις, λοιπόν, έχασαν το νόημά τους και επιλογές με υψηλό κοινωνικό κόστος εμφανίζονταν μέσα σε αυτό το ιδιότυπο «matrix» ως «κοινωνικές κατακτήσεις», ενώ στην πραγματικότητα η χώρα απλά δανειζόταν και αργά ή γρήγορα θα πλήρωνε «τα σπασμένα». Ευθύνες για αυτή την κατάσταση έχουμε όλοι!
Ήρθε, όμως, τώρα η ώρα της πληρωμής αλόγιστων «κατακτήσεων» και αλόγιστων εκλογικών νικών, στη διάρκεια της μεταπολίτευσης. Το τίμημα είναι πολύ βαρύ. Παρ' όλα αυτά, οι πολιτικοσυνδικαλιστικές συστοιχίες που αναπτύχθηκαν με βάση το νόμο του «τυφλού τσαμπουκά» και της «ψευδο-αρχής» πως κερδίζει όποιος εκβιάζει πιέζοντας τους άλλους συμπολίτες του (π.χ. με την οικονομική καταστροφή του εμπορίου στο κέντρο της Αθήνας), εξακολουθούν να συμπεριφέρονται σαν να μην συνέβη τίποτα. Ακόμη δηλαδή και σήμερα, που η Ελλάδα αγωνίζεται να μην γονατίσει, εκδηλώνονται αδικαιολόγητες και ακραίες συμπεριφορές, οι οποίες κάποιες φορές στρέφονται ανοικτά και κατά της Δημοκρατίας. Μάλιστα, δεν παραλείφθηκε, ακόμη μία φορά, να ακουστούν έως και αιτήματα για προνομιακή-πελατειακή μονιμοποίηση συμβασιούχων, με την καθολική σχεδόν στήριξη της αντιπολίτευσης. Υπάρχει, όμως, σήμερα μια ποιοτική και ελπιδοφόρος διαφορά. Κάποιες φορές, ακόμη λίγες, η πλειοψηφία δεν παραμένει σιωπηλή, αλλά παίρνει την κατάσταση στα χέρια της. Δημιουργούν εύλογες ελπίδες τα ανοιχτά πανεπιστήμια, τα ανοικτά σχολεία και τα ανοικτά νοσοκομεία, κόντρα στις σκοπιμότητες των αποφάσεων για καταλήψεις, οι γενναίες δημόσιες παρεμβάσεις ορισμένων ανθρώπων του πνεύματος, καθώς και η στάση της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, που αποδοκίμασε ανοιχτά τις απαράδεκτες κινητοποιήσεις του Αυγούστου, οι οποίες στράφηκαν εναντίον του μόχθου των εκατοντάδων χιλιάδων εργαζομένων στο τομέα του τουρισμού. Κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει τους πολίτες της Ρόδου που άνοιξαν το λιμάνι με λουλούδια στα χέρια. Οι πολίτες τον Αύγουστο απαίτησαν, κυριολεκτικά, η κυβέρνηση να μην κάνει πίσω -όπως γινόταν τις τελευταίες δεκαετίες- αλλά να εφαρμόσει τις πολιτικές της. Αυτές, συνεπώς, οι περιπτώσεις αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα της αφύπνισης της κοινωνίας και της αλλαγής της νοοτροπίας της. Κι όσο τη θέση του «δεν βαριέσαι» παίρνει η συμμετοχή στην υπεράσπιση του δικαιώματος πχ. για μάθηση, για παροχή υπηρεσιών υγείας και προστασία της δημόσιας υγείας, καθώς και για την ελεύθερη και ανεμπόδιστη κυκλοφορία των ανθρώπων, τόσο οι ελπίδες θα αυξάνονται.
Μια κοινωνία που αγωνιά και αναζητεί δημιουργικές διεξόδους από την κρίση, προφανώς και δεν μπορεί να τα φορτώνει όλα στην αστυνομία και τους εισαγγελείς. Καμιά εισαγγελική ή αστυνομική ενέργεια δεν μπορεί να υποκαταστήσει την κοινωνική αυτενέργεια. Η μία δραστηριότητα, άλλωστε, συμπληρώνει και στηρίζει την άλλη. Η μεν κοινωνία έχει υποχρέωση να υπερασπιστεί τον εαυτό της από κάθε επιβολή ιδεολογικών, κομματικών ή συντεχνιακών συμφερόντων, οι δε δημοκρατικά νομιμοποιημένες κρατικές λειτουργίες έχουν την υποχρέωση να ανταποκριθούν στο κοινωνικό αίτημα για την τήρηση της νομιμότητας. Δίχως τη στήριξη των πολιτών η λειτουργία του κράτους θα συκοφαντηθεί ως αυταρχική και, πάντως, θα έχει περιορισμένη αποδοτικότητα. Και δίχως το κράτος και τις λειτουργίες του, η κοινωνία των πολιτών δεν θα είχε νόημα, όποια γνώμη κι αν πλειοψηφούσε σε αυτήν.
Η βουβή κοινωνία και οι φορείς των κρατικών λειτουργιών που έκαναν πως δεν βλέπουν, πρέπει να περάσουν οριστικά στο παρελθόν. Η απειλή της οικονομικής χρεωκοπίας ήρθε ως αποτέλεσμα της χρεωκοπίας των όρων πολιτικής και κοινωνικής συμβίωσης, που επιβλήθηκαν τις τελευταίες δεκαετίες και μας έσυραν ως εδώ. Η αυτογνωσία και η αυτοκριτική είναι αναγκαία, αλλά όχι ικανή προϋπόθεση για την αντιστροφή της πορείας. Πρέπει, λοιπόν, να δράσουμε αμέσως.
Σήμερα έχει καταστεί σαφές, πως ή θα βουλιάξουμε όλοι μαζί ή θα σωθούμε όλοι μαζί. Αυτοί που επιδίδονται σε άνομες συμπεριφορές, όποιο άλλοθι κι αν χρησιμοποιούν, στην πραγματικότητα διεκδικούν σωσίβια μόνο για τους εαυτούς τους και λένε σε όλους τους υπόλοιπους να πάνε να πνιγούν. Πως θα χαρακτηριζόταν όποιος τη στιγμή ενός πραγματικού ναυαγίου έκανε κάτι αντίστοιχο; Η απάντηση δεν θέλει δεύτερη σκέψη. Με άλλα λόγια, ο συντεχνιασμός, η δημαγωγία, ο λαϊκισμός κάποιων ΜΜΕ, η ανομία, η κοινωνική ανευθυνότητα και το πατριωτικό έλλειμμα ορισμένων εχόντων και κατεχόντων, που σαρώνουν κάθε έννοια Δικαιοσύνης, δεν είναι απλά εκφράσεις ανευθυνότητας, αλλά προκλητική επίδειξη ανηθικότητας. Και ως πρόκληση τέτοιας μορφής αρχίζουν να αντιμετωπίζονται από μια κοινωνία των πολιτών, που ξαναβρίσκει τη φωνή της, καθώς και από μία συντεταγμένη Δημοκρατία, που ξαναβρίσκει τον αυτοσεβασμό της.
Οι τρεις υπουργοί οι οποίοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο, λόγω των αρμοδιοτήτων μας που αφορούν βασικούς τομείς του δημόσιου χώρου, βιώνουμε κάθε μέρα, με μεγάλη ένταση, τα φαινόμενα που εδώ καταγράφουμε. Πάρα πολλές φορές, αλλά και σήμερα, αντιλαμβανόμαστε πως ορισμένοι σπρώχνουν τα πράγματα πέραν των ορίων, για να γίνει μακελειό. Πιστεύοντας, πως η Δημοκρατία δεν θα τολμήσει και, συνεπώς, θα κάνουν και πάλι το δικό τους. Οι Έλληνες πολίτες, όμως, γνωρίζουν πως τα δύο χρόνια που πέρασαν δόθηκαν με επιτυχία μάχες για σοβαρές διαρθρωτικές αλλαγές και για τον περιορισμό της κακοδιοίκησης και της σπατάλης. Οι φορείς των πελατειακών σχέσεων και οι εκπρόσωποι του συντεχνιασμού υποχώρησαν. Η πλειοψηφία των πολιτών στήριξε με ένταση τις αλλαγές που έγιναν και δεν παρασύρθηκε από τους δημαγωγούς. Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες σήμερα αποτελούν την πρώτη γενιά μετά τον εμφύλιο πόλεμο, που σηκώνει μόνη της τα βάρη της χώρας και δεν τα μεταφέρει στις επόμενες γενιές. Με άλλες λέξεις, οι σύγχρονοι Έλληνες αντιμετωπίζουν καταπρόσωπα το χρέος και τα ελλείμματα της χώρας.
Κατανοούμε απόλυτα τις τεράστιες αλλαγές στη ζωή του κάθε πολίτη και τα προβλήματα που δημιουργεί η οικονομική κρίση στα δημόσια αγαθά. Παιδεία, Υγεία, Δημόσιες Μεταφορές αποτελούν τον πυρήνα της κοινωνικής συνοχής και αλληλεγγύης, τον οποίο, μέσα στις δραματικές αυτές περιστάσεις, θα πρέπει να υπερασπιστούμε. Δυστυχώς, όμως, για να βγούμε στο κοινωνικό ξέφωτο του μέλλοντος, πρέπει να περάσουμε τις οδύνες του παρόντος. Κοινωνική ευαισθησία σήμερα, σημαίνει να πατήσουμε γκάζι και όχι φρένο, έτσι ώστε να βγούμε το συντομότερο από την κρίση και να επιστρέψουμε στην ευημερία. Οι αναστολές, οι δισταγμοί, οι καθυστερήσεις και οι παλινδρομήσεις τελικά στρέφονται εναντίον των πολιτών. Γιατί κρατούν την κοινωνία και την οικονομία καθηλωμένες στο τέλμα της κρίσης, της ύφεσης και της διευρυνόμενης φτώχειας. Εχθροί της κοινωνίας σήμερα είναι η δημαγωγία, ο λαϊκισμός, η ατιμωρησία, ο συντεχνιασμός, και οι καθυστερήσεις.
Η ελληνική πολιτεία, άρα τόσο το κράτος όσο και η κοινωνία, θα βρει και πάλι τον εαυτό της. Θα καταφέρει να ξαναβρεί αυτό που έχασε, δηλαδή την κλασική για τις προηγμένες χώρες δυνατότητα να συνδυάζονται αρμονικά οι κοινωνικές διαμαρτυρίες και συγκρούσεις, με τη λειτουργία των κλασικών τομέων της κοινωνικής ζωής και του κράτους. Η προσπάθεια, όμως, πρέπει να συνεχιστεί από όλους και με μεγαλύτερη ένταση. Και βέβαια, πέραν από τις αναμφισβήτητες επιτυχίες σε διαρθρωτικές αλλαγές και στο δημοσιονομικό εξορθολογισμό υπήρξαν λάθη, παραλείψεις και κυρίως καθυστερήσεις. Οι καθυστερήσεις αυτές μας ταλαιπώρησαν και δεν υπάρχει πια καμία πολυτέλεια να τις ανεχτούμε. Ο συντεχνιασμός είναι ο αντίπαλος. Όπως αντίπαλοι είναι και όσοι αντιδρούν χλιαρά και για το «θεαθήναι».
Πρέπει να γίνει σαφές σε όλους, πως η Ελλάδα δεν μπορεί να προχωρήσει δίχως Δικαιοσύνη, εξορθολογισμό των δημοσιονομικών της και χωρίς τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις. Η πορεία προς αυτούς τους στόχους ξεκίνησε και θα ολοκληρωθεί. Τις οδύνες της, βέβαια, κανείς δεν θα μπορέσει να αποφύγει. Άρα, όποιος σήμερα συνεχίζει να σπέρνει ανέμους ή να κάνει πως δεν βλέπει, αύριο θα θερίσει θύελλες και θα σαρωθεί. Η διακοπή της λειτουργίας του κράτους, στις πιο ευαίσθητες πτυχές του, αποτελεί απόπειρα άμεσης επιδείνωσης των συνθηκών και υπονόμευση του αγώνα που διεξάγει η χώρα και οι πολίτες της. Αυτή την ακύρωση του κράτους και των προσπαθειών της χώρας, στις σημερινές τραγικές περιστάσεις, δεν πρέπει να την επιτρέψουμε. Το Έθνος και η Πατρίδα αυτή τη στιγμή έχουν ανάγκη από Πολιτική και Κοινωνική Συμφιλίωση, ταχύτατη υλοποίηση των δεσμεύσεων και των μεταρρυθμίσεων και προστασία της Δημοκρατίας. Ή θα τα κάνουμε όλα μαζί ή μας περιμένει συμφορά.
Ο αγώνας που πρέπει να δώσουμε είναι δύσκολος, πρωτόγνωρος και η διαδρομή θα γίνει σε κακοτράχαλο δρόμο. Οφείλουμε να είμαστε, όμως, όλοι αποφασισμένοι για να σπάσουμε τώρα, χωρίς καμία καθυστέρηση, όλα ή έστω τα περισσότερα μεταπολιτευτικά κακώς κείμενα και, οπωσδήποτε, τις λογικές που φέρνουν την Ελληνική Δημοκρατία να φαίνεται και να είναι αδύναμη. Δεν μας επιτρέπεται να κάνουμε πίσω, δεν έχουμε δικαίωμα να υποχωρούμε. Και σε ό,τι αφορά τις κρίσιμες επόμενες ημέρες, όλα τα μέλη και τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ πρέπει να δώσουμε ενωμένοι τις δύσκολες μάχες τόσο στη Βουλή όσο και στην κοινωνία και με την ενότητά μας αυτή να εξοπλίσουμε τον Πρωθυπουργό, που θα διαπραγματευτεί την τελική και οριστική λύση για τη χώρα μας , στο πλαίσιο της Ε.Ε ».



iefimerida.gr

ΤΟ ΚΑΡΑΒΙ ΒΟΥΛΙΑΖΕΙ, Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ ΕΡΧΕΤΑΙ ΚΑΙ Ο ΛΟΒΕΡΔΟΣ ΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΤΟ ΕΔΑΦΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΡΧΗΓΟΣ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΠΟΥ ΣΙΓΟΥΡΑ ΘΑ ΣΠΑΣΕΙ . ΣΕ ΠΟΣΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ;

Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΟΒΕΡΔΟΣ ΔΙΚΑΙΩΝΕΙ ΤΟΝ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΚΑΙ "ΣΦΑΖΕΙ ΜΕ ΤΟ ΒΑΜΒΑΚΙ" ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΚΑΙ ΒΕΝΙΖΕΛΟ

Ο ΛΟΒΕΡΔΟΣ ΠΑΡΑΔΕΧΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ  MEGA ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ:<< ΝΑΙ, ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΗΤΑΝ ΔΗΜΑΓΩΓΙΚΟ. ΕΛΕΓΕ ΟΤΙ ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΝΩ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΑΝ.  ΕΚΑΝΕ ΠΟΛΥ ΣΚΛΗΡΗ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ.  ΕΑΝ Ο ΑΛΟΓΟΣΚΟΥΦΗΣ ΕΡΧΟΤΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΕΚΟΦΙΝ ΜΕ ΤΕΤΟΙΑ ΜΕΤΡΑ ΘΑ ΤΟΝ ΛΥΝΤΖΑΡΑΜΕ>>. ΜΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΑΥΤΑ ΕΙΠΕ ΔΗΜΟΣΙΑ ΨΕΥΤΗ ΤΟΝ ΑΡΧΗΓΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ. ΚΙ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΚΟΥΝΗΘΗΚΕ ΦΥΛΛΟ. Ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΕΚΑΝΕ ΠΩΣ ΔΕΝ ΑΚΟΥΣΕ. ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΑ ΑΡ......ΔΙΑ ΝΑ ΚΟΝΤΡΑΡΕΙ ΤΟΝ ΛΟΒΕΡΔΟ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΔΙΩΞΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ. Ο ΛΟΒΕΡΔΟΣ  ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΑΡΦΩΣΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΒΕΝΙΖΕΛΟ ΓΙΑ ΤΑ ΠΕΡΙ ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗΣ ΧΡΕΩΚΟΠΙΑΣ. 

 Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΗΤΤΑ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΣΤΙΣ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΙΝΑΙ ΚΟΝΤΑ. ΕΡΧΕΤΑΙ. ΟΛΟΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΟΛΩΝ ΕΤΟΙΜΑΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΔΙΑΔΟΧΗΣ. Ο ΛΟΒΕΡΔΟΣ ΚΤΥΠΑ ΣΤΑ ΙΣΑ ΤΗΝ ΑΡΧΗΓΙΑ ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ ΚΟΝΤΡΑ ΣΕ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΚΑΙ ΒΕΝΙΖΕΛΟ.

 ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΖΕΙ ΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ''ΩΡΕΣ ΤΗΣ ΠΟΜΠΟΙΙΑΣ''.

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΑΝΙΚΑΝΟΙ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΤΡΕΨΟΥΝ .

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ.
ΔΟΥΛΕΨΑΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΓΙΑ ΝΑ ΑΡΠΑΞΟΥΝ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ.
ΞΕΣΗΚΩΣΑΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΟΝ ΒΡΙΣΚΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥΣ.
Ο,ΤΙ ΕΣΠΕΙΡΑΝ ΘΕΡΙΖΟΥΝ