Η απώλεια της “λαϊκής δεδηλωμένης”
11.03.2011ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΖΕΡΒΟΣ
Η δημοσκόπηση της Public Issue που έφερε στη δημοσιότητα η τηλεόραση του ΣΚΑΪ, και δημοσιεύει σήμερα η «Καθημερινή», μπορεί να ειδωθεί κάτω από πολλές αναγνώσεις.Έχει ωστόσο τη σημασία της το γεγονός ότι η Κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου, δείχνει πλέον να έχει απολέσει τη λεγόμενη «λαϊκή δεδηλωμένη». Η μέτρηση δίνει στο ΠΑΣΟΚ εκτίμηση ποσοστού 35%, το οποίο, σε συνάρτηση με το ποσοστό των μικρών κομμάτων τα οποία μένουν τελικά εκτός Βουλής, δεν του επιτρέπει να αγγίξει κοινοβουλευτική αυτοδυναμία.
Σύμφωνα με τον νόμο Παυλόπουλου, ο οποίος θα ισχύει στις επόμενες βουλευτικές εκλογές, ο πήχης της αυτοδυναμίας ανεβαίνει, ανάλογα με την ποσοστιαία δύναμη των κομμάτων τα οποία δεν θα καταφέρουν τελικά να έχουν κοινοβουλευτική εκπροσώπηση. Με βάση τα ποσοστά που εντόπισε το «Βαρόμετρο» της Public Issue, με ποσοστό 35%, το ΠΑΣΟΚ δεν θα συγκέντρωνε περισσότερους από 149 βουλευτές, δηλαδή δεν θα είχε αυτοδυναμία στη Βουλή η οποία θα προκύψει από τις επόμενες εκλογές. Το όριο της αυτοδυναμίας, θα κυμαινόταν σε ένα ποσοστό 35,7%-35,8%.
Το συμπέρασμα που προκύπτει από τη συγκεκριμένη «φωτογραφία στιγμής», είναι πλήρως αποτρεπτικό για τη στρατηγική στόχευση του Μεγάρου Μαξίμου να οδηγήσει τη χώρα σε πρόωρες εκλογές, προσδοκώντας να τις κερδίσει, έστω και οριακά. Φαίνεται ότι η αυτοδυναμία αποτελεί μακρινό παρελθόν για την Ιπποκράτους, κάτι που δείχνει ότι ο Γιώργος Παπανδρέου… άργησε να πάρει τις αποφάσεις του και να προχωρήσει σε εκλογές.
Σε κάθε περίπτωση, ενδεικτικό του κλίματος που επικρατεί στην κοινωνία είναι η αρνητική διάθεση του 71% των πολιτών, μπροστά στο ενδεχόμενο να στηθούν πρόωρα κάλπες. Αν και το 53% θεωρεί… ότι θα γίνουν.
Πηγή: Statesmen.gr
Η επιστολή με την οποία ο Δημήτρης Γεωργακόπουλος επιλέγει να ανακοινώσει στον Γιώργο Παπανδρέου ότι αποφάσισε να παραιτηθεί από το αξίωμα του Γενικού Γραμματέα του υπουργείου Οικονομικών, θα αποκτήσει σύντομα… συλλεκτική αξία. Τότε που θα τον ακολουθήσει, ως επόμενη «Ιφιγένεια», προκειμένου να φυσήξει ούριος άνεμος στα πανιά του κυβερνητικού σκάφους, ο ίδιος ο «τσάρος» της ελληνικής οικονομίας.
Η εικόνα του Γιάννη Ραγκούση να κατεβαίνει τα σκαλιά του Μεγάρου Υπατία, ακολουθούμενος από τον Ανδρέα Λοβέρδο και την Άννα Νταλάρα, μετά τη λήξη της περιπέτειας της Κυβέρνησης με τους μετανάστες απεργούς πείνας, αποτύπωσε μια θεμελιώδη πολιτική επικράτηση του Ευάγγελου Βενιζέλου.
Τίποτα δεν είναι δυσεξήγητο στον ελλαδικό χώρο. Καθώς οι ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα απασχολούν το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης, σκέφτηκα ν’ ανατρέξουμε σ’ ένα μύθο που περιλαμβάνεται στα απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη. Αναφέρει, λοιπόν, ένα μύθο που ταιριάζει απόλυτα στη μυθολογία που «σκαρώνουν», για πολλές δεκαετίες, οι πολιτικοί και τα κόμματα στην Ελλάδα. Κατατρεγμένος ο λαός κι ορφανεμένος από βασιλιά, λέει ο Μακρυγιάννης, έψαχνε να βρει κάποιον καλό άνθρωπο, λιτό και συνετό, που να του εμπιστευτεί τους καημούς του, τα βάσανά του και τα οράματά του. Βρήκανε, λοιπόν, κάποιον δεσπότη, που ήταν κάτι περισσότερο κι από ασκητής. Έβαζε το διάκο, κάθε φορά που βρισκόταν λίγο ψωμί, να απλώνει κάτω ένα δίχτυ κι επάνω ν’ ακουμπάει τη φτωχομπουκιά. Μια ζωή η ίδια ιστορία… Όλοι θεωρούσαν το δεσπότη υπόδειγμα λιτής και ευπρεπούς ζωής, έναν άνθρωπο του Θεού με την καλοσύνη του να διαχέεται στον περιβάλλοντα χώρο του…